Ενώ είναι στο προσκήνιο σοβαρότατες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως στο Σκοπιανό, το Αλβανικό και το ενεργειακό της θαλάσσιας ζώνης Κύπρου-Αιγύπτου-Ελλάδας, συμβαίνουν στην πατρίδα μας τραγελαφικά πράγματα.
Το Υπουργικό Συμβούλιο, που θα πρέπει ως χώρος και ως διαδικασία να διέπεται από σοβαρότητα, για να μην πω ιερότητα, αφού εκεί λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή των Ελλήνων και την πορεία της χώρας, είναι ένα βήμα πριν να καταντήσει χαμαιτυπείο. Υπουργοί εκτοξεύουν κατηγορίες εναντίον άλλων υπουργών, και ο πρωθυπουργός, που έχει την κύρια ευθύνη της αξιοπρεπούς και εύρυθμης λειτουργείας της κυβέρνησης,* τηρεί πολιτική ίσων αποστάσεων αντί να πατάξει αυστηρά τους παρεκτρεπομένους.
Σύμφωνα με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς δέχτηκε λεκτική επίθεση από τον υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο, με κατηγορίες για καταδικαστέες σχέσεις με τον Σόρος, για κακή χρήση των μυστικών κονδυλίων και για παρανομίες στο σύστημα χορήγησης θεωρήσεων εισόδου από τις ελληνικές διπλωματικές Αρχές σε ξένους υπηκόους.
Πρώτα απ’ όλα, το Υπουργικό Συμβούλιο δεν είναι χώρος για να επιλύονται ζητήματα τέτοιας υφής. Όποιος υπουργός έχει στοιχεία για παράνομες πράξεις ενός άλλου υπουργού, έχει δυο δρόμους να ακολουθήσει: Ο ένας είναι ο δρόμος του εισαγγελέα, ενώ ο άλλος είναι να τα θέσει υπ’ όψιν του πρωθυπουργού.
Και στη μία περίπτωση και στην άλλη, ο πρωθυπουργός πρέπει να αποφασίσει για το αν μπορεί να συνυπάρχουν στην κυβέρνηση δυο υπουργοί όταν ο ένας στρέφεται για ποινικά ζητήματα εναντίον του άλλου.
Αυτό που έγινε στο τελευταίο Υπουργικό δείχνει ότι η Ελλάδα δεν έχει θεσμική θωράκιση, με αποτέλεσμα να κατεβαίνει το ένα μετά το άλλο τα σκαλιά του εξευτελισμού. Ποιο ξένο κράτος, ποιοι δανειστές και ποιες αγορές θα εμπιστευθούν μια χώρα όταν το Υπουργικό Συμβούλιό της μετατρέπεται σε τσίρκο;
Και δεν ξέρει κανείς ποιο είναι χειρότερο, αυτά που έγιναν στο Υπουργικό Συμβούλιο και οδήγησαν στην παραίτηση του Ν. Κοτζιά ή αυτά που ακολούθησαν με τη διάθεση των μυστικών κονδυλίων;
Όμως δεν φθάσαμε τυχαία εδώ που φθάσαμε.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι από τις 27/9/2018 είχαμε δημόσια καταγγελία από τον Δημήτρη Μηλάκα, στην εφημερίδα Το ποντίκι (τεύχος 2.040), ο οποίος σε άρθρο-έρευνα με τίτλο «Δουλειές με… βίζες στο ΥΠΕΞ – Οι άριστοι και η δωρεάν σίτιση από το πρυτανείο», στην ουσία απέδειξε την ύπαρξη ενός τεράστιου σκανδάλου στους κόλπους του υπουργείου Εξωτερικών.
Ο ίδιος δημοσιογράφος επανήλθε την επόμενη εβδομάδα με νέα στοιχεία, όμως το ενδιαφέρον είναι ότι παρά τα ατράνταχτα στοιχεία που αποδεικνύουν μια μεγάλη εγκληματική απάτη, η αξιωματική αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα εποίησαν την νήσσαν, όπως και οι εισαγγελικές Αρχές, πάντα σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε.
Αν είχε αναδειχθεί το σκάνδαλο κοινοβουλευτικά δεν φθάναμε στα ρεζιλίκια του Υπουργικού Συμβουλίου, θα είχε ξεκαθαρίσει κόσμια και πολιτικά το θέμα.
Επίσης, ένα άλλο θέμα που δείχνει ότι η χώρα είναι παντελώς εκτεθειμένη στις διαθέσεις του κάθε ανίδεου απατεώνα πολιτικού που κόλλησε σαν βδέλλα στην καρέκλα της εξουσίας, είναι το θέμα των μυστικών κονδυλίων.
Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που δεν χρησιμοποιεί μυστικά κονδύλια για να προωθήσει τα εθνικά της συμφέροντα με τρόπους που απαιτούν αφανή χρηματοδότηση. Όμως αυτό που συνέβαινε και συνεχίζει να συμβαίνει στην Ελλάδα, είναι πρωτοφανές. Ο κάθε υπουργός χειρίζεται κατά το δοκούν και με τρόπο αδιαφανή –όχι για λόγους επιχειρησιακούς αλλά για λόγους κάλυψης της λαμογιάς– τα μυστικά κονδύλια, που όπως είπαμε πιο πάνω προορίζονται για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων.
Κατά την άποψή μου, δεν πρέπει να διατίθεται ούτε ένα ευρώ από τα μυστικά κονδύλια χωρίς την έγκριση διακομματικής επιτροπής. Και όσους επικαλούνται λόγους μυστικότητας, όποιος βουλευτής παραβιάζει την αρχή αυτή, να πατάσσεται παραδειγματικά.
Μόνον τότε θα εξυγιανθεί αυτό το κρίσιμο θέμα, που είναι η διάθεση των μυστικών κονδυλίων.
Το ξαναλέμε, αν δεν θωρακιστεί θεσμικά το ταχύτερο δυνατόν αυτή η χώρα, μετατρέπεται με γοργούς ρυθμούς σε κράτος-παράγκα, με τους κινδύνους να έχουν ήδη ακουμπήσει το κατώφλι μας.
_____
*Σύνταγμα της Ελλάδος, Άρθρο 82
2. Ο Πρωθυπουργός εξασφαλίζει την ενότητα της Κυβέρνησης και κατευθύνει τις ενέργειές της, καθώς και των δημόσιων γενικά υπηρεσιών για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο των νόμων.
