Η Γώνη Βλαχοπούλου είναι παιδί Μικρασιατών προσφύγων: η μητέρα της ήρθε δέκα χρονών στην Ελλάδα και ο πατέρας της ήταν στα δεκαεπτά. Πρόεδρος του Συλλόγου Μικρασιατών Ξάνθης δηλώνει με συγκίνηση ότι ο πόνος των ανθρώπων που είδαν συγγενείς, φίλους και περιουσίες να χάνονται στις φωτιές της Αττικής, είναι και πόνος των προσφύγων.
«Ο πόνος τους είναι και δικός μας πόνος», λέει στην ΕΡΤ.
Γι’ αυτό και δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη προκειμένου το σωματείο να οργανωθεί και να αρχίσει να συγκεντρώνει υλικό για τους πληγέντες, όπως κάνουν και δεκάδες σωματεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από τα νέα παιδιά· σε συνεννόηση με τους υπεύθυνους της Αθήνας ξεκίνησαν να μαζεύουν κυρίως ιατροφαρμακευτικό υλικό.
«Από τη μία στιγμή στην άλλη μπορεί να βρεθούμε και εμείς στην ίδια θέση», τονίζει η Γώνη Βλαχοπούλου, η οποία τις τελευταίες ημέρες θυμάται ολοένα και πιο συχνά τα λόγια της γιαγιάς της: «Παρατήσαμε σκοτωμένα παιδιά και γονείς άταφους. Παρατήσαμε περιουσίες, τον καρπό στα δέντρα και στα χωράφια, το φαΐ στη φουφού, τη σοδειά στην αποθήκη, το κομπόδεμα στο συρτάρι, τα πορτρέτα των γονιών στους τοίχους, και τρέχαμε να σωθούμε. Κοιμηθήκαμε νοικοκυραίοι και ξυπνήσαμε φυγάδες».
