Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά τρία διεθνή κείμενα αποδεικνύουν ότι τα Ίμια είναι ελληνικά, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, που ωστόσο μιλώντας στον ρ/σ «24/7» είπε ότι η Ελλάδα χρειάζεται ψυχραιμία και πρέπει να την επιδεικνύει η πολιτική ηγεσία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
«Σε δύσκολους καιρούς πρέπει να υπάρχει νηφάλια και ψύχραιμη σκέψη» πρόσθεσε σχολιάζοντας την ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ για το καθεστώς των Ιμίων.
«Με τρία διεθνή κείμενα είναι σαφής η ιδιοκτησία των Ιμίων στην Ελλάδα και καλό είναι να το πάρει χαμπάρι η Τουρκία ότι στην πλευρά τουλάχιστον του Αιγαίου οφείλει και θα είναι ωφέλιμο και για την ίδια να λειτουργεί με βάση το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα είναι κατά πολύ πιο οργανωμένη χώρα σε όλα τα πεδία και τους τομείς από το Ιράκ και τη Συρία» είπε ο Νίκος Κοτζιάς.
Πρέπει να είμαστε πιο νηφάλιοι και να εκτιμάμε τα πράγματα με προσοχή, πρόσθεσε, «διότι αν ήμουν Ερντογάν και έβλεπα πως αντιδρά η Ελλάδα σαν συνολική κοινωνία και πολιτική σκηνή στις προκλήσεις της Τουρκίας θα ήμουν ευχαριστημένος». Εκτίμησε δε ότι «με κάθε πρόκληση υπάρχει μία αναταραχή πολλαπλάσια της σημασίας αυτής της πρόκλησης».
«Η ελληνική σημαία μπορεί να κυματίζει παντού»
Σχετικά με το πρόσφατο περιστατικό με την ελληνική σημαία σε βραχονησίδα αποσαφήνισε ότι «εξωτερική πολιτική πρέπει να κάνει πριν από όλα το ΥΠΕΞ, και το λέω αυτό προς όλους. Δεύτερον, οι θεσμοί της χώρας και τρίτον αν κάποιος είναι πάρει κάποια πρωτοβουλία στην εξωτερική πολιτική καλά είναι να σκέφτεται τη συνέχεια».
«Η ελληνική σημαία μπορεί να κυματίζει παντού αλλά το πώς και πότε θα υπερασπιστείς αυτή σου την ενέργεια, πρέπει να το σκέφτεσαι επίσης. Εγώ από όσο ξέρω δεν σηκώθηκαν εκεί ελληνικές σημαίες ή δεν κατεβήκανε, πιο σωστά. Πάντως για κάθε ενέργεια που σχετίζεται με την εξωτερική πολιτική πρέπει να σκέφτεται κανείς και τη συνέχεια» δήλωσε με νόημα.
Η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και το ΥΠΕΞ, πρόσθεσε ο Νίκος Κοτζιάς, «είναι υπεύθυνοι για την εξωτερική πολιτική και τον συντονισμό της. Δεν θεωρώ καλό να γίνεται εξωτερική πολιτική ή κάποιοι να κάνουν από άλλες μεριές, έξω ίσως και από το θεσμικό σύστημα, εξωτερική πολιτική που δυσκολεύει τη χώρα ή υπονομεύει την πολιτική της».
