Ο 80χρονος Μαμ Μαρούφ, μετά τη γενοκτονία της Χαλέπτζε εγκαταστάθηκε στο όρος Κανδήλι. Την τραγωδία αλλά και τον αγώνα της αντίστασης στους επιβουλείς των Κούρδων και του Κουρδιστάν, την εξιστορεί και την εκφράζει με ποιήματα. Είναι οργισμένος με την εισβολή των Τούρκων στο Αφρίν και λέει:
«Ακόμα κι αν απομείνουμε μόνο τέσσερις Κούρδοι στα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν, θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε».
Ο Μαμ Μαρούφ εκφράζεται πάντα μέσα από στίχους, τους οποίους δεν γράφει σε χαρτί, αλλά τους κρατά καλά φυλαγμένους στη μνήμη του. Στη διάρκεια της ιστορίας, οι πόλεμοι, οι ήρωες που αντιστάθηκαν στους εισβολείς του Κουρδιστάν, έγιναν πρότυπα για τις επόμενες γενιές των Κούρδων. Γράφτηκαν κείμενα και ποιήματα γι’ αυτούς. Έτσι δεν λησμονήθηκαν οι αγώνες και οι σφαγές που υπέστησαν οι Κούρδοι.
Σήμερα επίκαιρο θέμα αποτελεί η σφαγή του Αφρίν. Δημοσιογράφοι του anfturkce.net χτύπησαν την πόρτα του Μαμ Μαρούφ, του ανθρώπου που εκφράζει τις τραγωδίες και τους αγώνες των Κούρδων μέσα από στίχους και ποιήματα. Άνοιξε την πόρτα του και με χαμόγελο τους κάλεσε να περάσουν μέσα. Αντιλαμβάνεται ότι η σφαγή και η εν εξελίξει γενοκτονία είναι αυτό που τους έφερε στο σπιτικό του και είπε: «Οι Κούρδοι δεν τελειώνουν με σφαγές».
Δεν έχω χάσει τις ελπίδες μου
Ο Μαμ Μαρούφ, μετά τη γενοκτονία μέσω χρήσης χημικών στη Χαλέπτζε, εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο όρος Κανδήλι. Τα όσα έζησε, τις σφαγές, τους βομβαρδισμούς με χημικά, τα εξιστορεί στα παιδιά και τα εγγόνια του με στίχους και ποιήματα. «Είμαι 80 χρονών και έχω ζήσει πολλές σφαγές και εγκλήματα εις βάρος των κούρδων. Σήμερα οι Κούρδοι είναι τόσοι, που δεν μπορεί να τους τελειώσει κανείς. Ίσα ίσα, έχουν τελειώσει και έχουν εξαφανιστεί εκείνοι που θέλησαν να μας εξοντώσουν και να μας εξαφανίσουν. Σήμερα υπάρχουν κάποιοι που ξεκινώντας από το Αφρίν, θέλουν να μας αποτελειώσουν. Εγώ δεν χάνω τις ελπίδες μου. Κρατώ ζωντανές τις μνήμες των σφαγών και της γενοκτονίας, παράλληλα με τις μνήμες της αντίστασης και του αγώνα. Και τα εκφράζω με στίχους και ποιήματα», είπε χαρακτηριστικά.
Τα έχω γραμμένα στο νου και την καρδιά μου
Οι δημοσιογράφοι άνοιξαν την κάμερα και του ζήτησαν να μας απαγγείλει ορισμένα από τα ποιήματά του. Περίμεναν να ανοίξει κάποιο τετράδιο, κάποιο σημειωματάριο που είχε καταγράψει τα ποιήματά του. Χαμογελώντας τους είπε: «Εγώ δεν γράφω τα ποιήματά μου σε χαρτί. Αυτά που νοιώθει η καρδιά μου και αυτά που βλέπουν τα μάτια μου, τα καταγράφω στην μνήμη μου. Γιατί ζω και αισθάνομαι και αυτά δεν λησμονιούνται».
Αφού πήρε μια βαθιά ανάσα, ανάμεικτη με αναστεναγμό, απήγγειλε έναν στίχο για την αντίσταση και των αγώνα του Αφρίν:
Ο Κουρδικός λαός δεν γονατίζει…
Όπου χύνεται το αίμα ενός Κούρδου
εκεί φυτρώνει ένα δένδρο….
Στο Αφρίν καίει η φλόγα της ελευθερίας…
Ακόμα κι αν απομείνουμε μόνο τέσσερις Κούρδοι
στα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν,
εμείς θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε,
θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε να αγωνιζόμαστε…
Δεν θα μας λυγίσουν…
