Επτά χρόνια μετά την καταστροφή στη Φουκουσίμα, οι τεράστιες ποσότητες τοξικών υδάτων μέσα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις συνεχίζουν να προκαλούν πονοκέφαλο στους αρμοδίους. Για να θυμηθούμε τα γεγονότα, ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε χτύπησαν τη δυτική Ιαπωνία στις 11 Μαρτίου 2011 και έθεσαν εκτός λειτουργίας τα συστήματα ψύξης του πυρηνικού εργοστασίου της Φουκουσίμα, με αποτέλεσμα τρεις αντιδραστήρες να υποστούν τήξη του πυρήνα.
Επισήμως, περισσότεροι από 18.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην τριπλή καταστροφή.
Έκτοτε η Tokyo Electric Power Co (TEPCO – ο φορέας εκμετάλλευσης του εργοστασίου) διοχετεύει συνεχώς νερό για να διατηρεί χαμηλή τη θερμοκρασία των λιωμένων πυρηνικών καυσίμων. Το νερό αυτό, μολυσμένο με υψηλές συγκεντρώσεις ραδιοϊσοτόπων, διαρρέει από ρωγμές και καταλήγει στο έδαφος, όπου αναμιγνύεται με νερό που υπάρχει στον υδροφόρο ορίζοντα.
Το γιγάντιο τείχος πάγου που κατασκευάστηκε κάτω από τον πυρηνικό σταθμό δεν αποτρέπει την εισροή υπόγειων υδάτων σε αυτόν, σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters. Η αποτυχία συγκράτησης του νερού εμποδίζει τις ομάδες καθαρισμού να απομακρύνουν τα τελευταία επικίνδυνα ραδιενεργά καύσιμα, επτά χρόνια μετά το τσουνάμι που χτύπησε το σταθμό και πυροδότησε μια καταστροφική κατάρρευση.
(Φωτ.: EPA / Kimimasa Mayama)
Η κατασκευή της δομής ψύξης ολοκληρώθηκε το 2016 και αποτελεί μια προσπάθεια περιορισμού της ποσότητας ραδιενεργού νερού που δημιουργήθηκε από το ατύχημα. Ο στόχος είναι να παγώσει το έδαφος σε μια στερεή μάζα που εμποδίζει τα υπόγεια ύδατα που ρέουν από τους λόφους δυτικά της μονάδας να καταλήγουν στην ακτή.
Την εποχή της κατασκευής του τείχους, περίπου 800.000 τόνοι μολυσμένου νερού αποθηκεύονταν σε 1.000 τεράστιες βιομηχανικές δεξαμενές στην εγκατάσταση. Η ΤEPCO περιγράφει τον όγκο του νερού που έχει ήδη συγκεντρωθεί ως «πέρα από κάθε φαντασία». Πιστεύεται δε ότι θα μπορέσουν στα επόμενα χρόνια να απομακρύνουν τα ραδιενεργά στοιχεία από αυτό το νερό.
(Φωτ.: EPA / Kimimasa Mayama)
Τα δεδομένα που δημοσίευσε η TEPCO έδειξαν ότι η διαρροή του νερού έχει επιδεινωθεί από τότε που λειτουργεί η δομή. Κατά μέσο όρο, 141 τόνοι νερού ημερησίως εισήλθαν στον τομέα των αντιδραστήρων, σε σύγκριση με 132 τόνους την ημέρα κατά τους προηγούμενους εννέα μήνες. Η κατασκευή κόστισε περίπου 34,5 δισεκατομμύρια γιεν (261,75 εκατομμύρια ευρώ) σε δημόσιους πόρους και αποτελείται από περίπου 1.500 σωλήνες γεμάτους με άλμη, που ψύχθηκαν στους -30°C και θάφτηκαν 30 μέτρα υπογείως.
Ωστόσο, η υδρολογία της περιοχής είναι περίπλοκη και έτσι είναι δύσκολο να προβλεφθεί η ακριβής ροή του νερού, ειδικά κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχών.
Συνολικά, ο φορέας εκμετάλλευσης TEPCO αναφέρει ότι ένας συνδυασμός αποχετευτικών αγωγών, αντλιών και πάγου έχει μειώσει τη ροή των υδάτων κατά 75%, από 490 τόνους ημερησίως κατά την περίοδο από τοn Δεκέμβριο του 2015 έως τον Φεβρουάριο του 2016, σε 110 τόνους την ημέρα από το Δεκέμβριο του 2017 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018.
(Φωτ.: EPA / Franck Robichon)
Ωστόσο ο χώρος για την αποθήκευση του νερού αναμένεται να εξαντληθεί μέχρι το 2021, οπότε η διαδικασία παροπλισμού πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό. Το 2016 η εκτίμηση για το συνολικό κόστος του παροπλισμού αυξήθηκε σε 22,6 τρισεκατομμύρια γιεν (170 δισ. ευρώ) – περισσότερο από το διπλάσιο της προηγούμενης εκτίμησης. Από την άλλη η UNSCEAR, η Επιστημονική Επιτροπή του ΟΗΕ για τις Επιδράσεις της Ατομικής Ακτινοβολίας, εκτιμά ότι τα παιδιά που δέχτηκαν τις μέγιστες δόσεις, από 100 μέχρι milliGray (μονάδα μέτρησης της δόσης ραδιενέργειας), τα οποία ήταν λιγότερα από χίλια, έχουν μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
Μια εξεταστική επιτροπή που συστάθηκε από τη νομαρχία ανακοίνωσε ότι οι περιπτώσεις καρκίνου του θυρεοειδούς που διαγνώστηκαν στα παιδιά της Φουκουσίμα έχουν ανέλθει σε 152 σε σύνολο 590.000 παιδιών.
Ο Ιάπωνας επιδημιολόγος Toshihide Tsuda δημοσίευσε το 2015 ένα έγγραφο λέγοντας ότι ο συνήθης ρυθμός είναι το πολύ τρεις περιπτώσεις ανά εκατομμύριο. Ωστόσο, επίσημα, οι καρκίνοι δεν συνδέονται με την καταστροφή.
Δυστυχώς οι συνέπειες της πυρηνικής καταστροφής, επτά χρόνια μετά, δεν έχουν τελειωμό. Ας ελπίσουμε να μπορέσουν να ελέγξουν και να περιορίσουν οι αρμόδιοι τις τοξικές επιδράσεις σε ανθρώπους και περιβάλλον.
- Πηγή: medlabgr.blogspot.com / Αλέξανδρος Γιατζίδης
