Η μητέρα της, η Τασίτσα (το γένος Κουνουσλή), ξεριζώθηκε από το Τσανταρλί της Περγάμου και ξεκίνησε μια νέα ζωή στον προσφυγικό συνοικισμό Σαλβαρλή στη Μυτιλήνη. Η τραγική της ιστορία ώθησε την κόρη της Λίμπυ (Ελευθερία) Τατά-Αρσέλ να εξετάσει για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία το διαγενεαλογικό τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής. Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη παρακαταθήκη που αφήνει πίσω της· η Λίμπυ Τατά-Αρσέλ πέθανε σε ηλικία 78 ετών.
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1940 και για χρόνια ήταν εγκατεστημένη στη Δανία. Υπήρξε ομότιμη καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.
Συμμετείχε ως επιστημονικό μέλος στην εξεταστική Επιτροπή της Κοινής Αγοράς «Warburton Mission» για τους βιασμούς κατά τη διάρκεια του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία την περίοδο 1991-1992. Διετέλεσε διευθύντρια ψυχοκοινωνικών προγραμμάτων για την περίθαλψη προσφύγων στην πρώην Γιουγκοσλαβία (1992-1995), θεμελίωσε και διηύθυνε δύο κέντρα θεραπείας και αποκατάστασης θυμάτων πολέμου και βασανιστηρίων στο Ζάγκρεμπ και στο Σεράγεβο (1996-2002), και χρημάτισε σύμβουλος επί επτά χρόνια στο τμήμα Προστασίας Προσφύγων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τα Εγκλήματα Πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY).
Ακόμα, συνεργάστηκε με τα πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, και διετέλεσε μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας και της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων στην Ελλάδα.
Το έργο της για το ψυχολογικό τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής, με βασικό ερώτημα πόσες τελικά γενιές επηρεάζει, εκδόθηκε στα ελληνικά από τον Κέδρο. Με το Διωγμό στην ψυχή – Το τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής σε τρεις γενιές είναι ο τίτλος του βιβλίου για οποίο είχε μιλήσει στο pontos-news.gr.
