Σε βαθιά γεράματα, δηλαδή σε ηλικία περίπου 29 ετών, και από φυσιολογικά αίτια, πέθανε ο Μήτσος, μία από τις πρώτες αρκούδες που εντάχθηκαν στον Κτηνιατρικό Σταθμό του «Αρκτούρου», και μετέπειτα στο καταφύγιο. Ο «μεγάλος δραπέτης», όπως ήταν το παρατσούκλι του μιας και πολλές φορές προσπάθησε να φύγει από τον ζωολογικό κήπο της Φλώρινας, έζησε πολύ περισσότερο από το μέσο όρο – οι αρκούδες στη φύση ζουν περίπου 20 χρόνια.
Ο Μήτσος ήταν αρκούδα-χορεύτρια στην Τρίπολη.
Αρχικά κατασχέθηκε από τον άνθρωπο που τον εκμεταλλευόταν, αλλά καθώς τότε δεν υπήρχε κατάλληλος χώρος για τη φιλοξενία του επεστράφη στον «ιδιοκτήτη» του με την προϋπόθεση να μην τον εκμεταλλεύεται με σκοπό το κέρδος. Ωστόσο, έπειτα από καταγγελίες πολιτών που τον είδαν να χρησιμοποιείται και πάλι ως θέαμα, το 1992 σε ηλικία 3 ετών μεταφέρθηκε στον ζωολογικό κήπο της Φλώρινας. Μάλιστα, μετά από κάθε απόδραση ο Μήτσος ήταν ιδιαίτερα… συνεργάσιμος και επέστρεφε πίσω!
Το 1993 μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του «Αρκτούρου» και υποβλήθηκε σε οδοντιατρικές επεμβάσεις, μιας και, όπως οι περισσότερες αρκούδες-χορεύτριες, είχε κυνόδοντες σε κακή κατάσταση εξαιτίας της διατροφής και της διαβίωσης σε συνθήκες αιχμαλωσίας.
Ο Μήτσος, αναφέρεται σε ανακοίνωση της οργάνωσης, ήταν μια εντυπωσιακή σε μέγεθος αρκούδα, με βάρος που κατά περιόδους έφτανε τα 250 κιλά! «Παρ’ όλα αυτά ήταν πολύ ήρεμος και στην καθημερινή συμβίωσή του με τις υπόλοιπες αρκούδες δεν υπήρχαν προβλήματα», σημειώνει ο «Αρκτούρος».
