Με μια κάμερα στο χέρι και με… όπλο την ποντιακή διάλεκτο, ο Μεχμέτ Γκιουναϊντίν πηγαίνει στα ελληνόφωνα χωριά της Τόνιας και καταγράφει τις παρχαρομάνες, τις γυναίκες της υπαίθρου που εν έτει 2017 μιλούν, κλαίνε, γελούν και εκφράζονται με μια διάλεκτο που αρνείται πεισματικά να πεθάνει. Ο ερασιτέχνης κινηματογραφιστής έχει καταγράψει τη Χαβά και τη Ζεχρά Αϊντίν με τα χόρτα στην πλάτη μετά το τσαϊροκόψιμο, ενώ στην κάμερά του έχουν μιλήσει η μητέρα και η θεία του για τη ζωή στο χωριό.
Αυτή τη φορά σε έναν από τους δρόμους του Ισκεντερλί εντόπισε την Φατμά Αϊντίν, η οποία επέστρεψε πριν από μερικά χρόνια στο χωριό.
Περίπου στα 75 της –«πολλά» είναι η απάντηση που δίνει όταν τη ρωτά πόσο χρονών είναι–, η Φατμά Αϊντίν απαντά σε όλες τις ερωτήσεις μιλώντας ποντιακά. Χρησιμοποιώντας δύο μπαστούνια για να μπορεί να κινείται, και φορώντας την παραδοσιακή φορά, μιλά για το πόδι της που πονάει, για το χωριό του άνδρα της, το Σαϊράτς, στο οποίο πήγε νύφη, για τα παρχάρια. «Με αγαπούσε όλο το χωριό», δηλώνει.
Το παρατσούκλι της στο Σαϊράτς ήταν «πουλίν», ίσως, λένε όσοι τη γνωρίζουν, επειδή το σπίτι της ήταν πάνω στο δρόμο και έτσι είχε την ευκαιρία να πιάνει την κουβέντα σε όλους τους περαστικούς. Παιδιά δεν έκανε και έχει χηρέψει εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Όταν επιδεινώθηκε η υγεία της επέστρεψε στο Ισκεντερλί για να μείνει με τον ανιψιό και την αδερφή της.
