Απίστευτο, και όμως, αληθινό! Το Ιράν απειλεί ανοικτά τη Σαουδική Αραβία ότι θα τη διαμελίσει, αν συνεχίσει να υποστηρίζει την ανεξαρτησία των Κούρδων και την απόσχισή τους από το Ιράκ. Η αντιπαράθεση Ιράν-Σαουδικής Αραβίας για την κυριαρχία στη Μέση Ανατολή χρονολογείται από τη δεκαετία του ’80.
Στην Τρίπολη του Λιβάνου, οι Σαουδάραβες στήριξαν τις δυνάμεις των σουνιτών πολιτοφυλάκων στον αγώνα τους με τους Αλαουίτες για τον έλεγχο της σημαντικότερης πόλης στο βορρά.
Ακόμη και τότε, η νεοσύστατη Χεζμπολάχ, η πρώτη και πιο σημαντική πολιτοφυλακή σύμμαχος του Ιράν στον αραβόφωνο κόσμο, έστειλε μαχητές στην πόλη για να υποστηρίξει τους μειονοτικούς Αλαουίτες μαζί με πράκτορες του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία. Από τότε, η σύγκρουση μεταξύ Ιράν και Σαουδικής Αραβίας έχει επεκταθεί κυρίως στα πεδία μάχης της Συρίας και της Υεμένης, που αποτέλεσαν τις έμμεσες συνέπειες της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης.
Το Ιράν, το οποίο είχε το πάνω χέρι στον αγώνα με τους Σαουδάραβες στη Συρία (χάρη στη ρωσική αεροπορική δύναμη και την απελπιστική διάσπαση μεταξύ των σουνιτών-συμμάχων του σαουδαραβικού κράτους- απειλεί σήμερα να διαμελίσει τη Σαουδική Αραβία.
Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, μιλώντας εξ ονόματος των Ιρανών προστατών του, στην ετήσια εκδήλωση για την επέτειο της σφαγής της Ασούρας (στην οποία ο Αλί, ιερό πρόσωπο των σιιτών, έχασε από τους σουνίτες το χαλιφάτο) προειδοποίησε τη Σαουδική Αραβία ότι αν συνεχίσει να υποστηρίζει τους Ιρακινούς Κούρδους μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας τους, θα ενεργήσει για να διαμελίσει το κράτος της Σαουδικής Αραβίας.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Μπορεί;
Οι Σιίτες κατοίκησαν την περιοχή Χάσα στη Σαουδική Αραβία πολύ πριν γίνει η περιοχή κέντρο ανακαλύψεων και παραγωγής του πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας. Όσο περισσότερα πετρέλαια ανακαλύφθηκαν τόσο πιο έντονη έγινε η περιθωριοποίηση της σιιτικής μειονότητας στη σουνιτική Σαουδική Αραβία.
Υποστηρικτής της Χεζμπολάχ κρατά πορτραίτο του Ιρανού ηγέτη Αλί Χαμενεΐ (φωτ.: EPA / Nabil Mounzer)
Αυτή η δυναμική προηγήθηκε της Ιρανικής Επανάστασης αλλά εντατικοποιήθηκε καθώς το Ιράν, κάτω από τους αγιατολάδες, ξεκίνησε μια επαναστατική και ιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική να αποδυναμώσει τα αραβικά κράτη. Οι κύριοι στόχοι του ήταν η Σαουδική Αραβία, το πλουσιότερο αραβικό κράτος, και η Αίγυπτος, το πιο πυκνοκατοικημένο και πιθανώς το πιο ισχυρό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ιράν κάτω από τους αγιατολάδες είναι ένα ισχυρό καθεστώς, παρά τα όσα περί κατάρρευσής του υποστηρίζουν, κατά καιρούς, διάφοροι εμπειρογνώμονες.
Το περσικό εθνοτικό και γλωσσικό στοιχείο που αποτελεί τον πυρήνα του καθεστώτος αντιπροσωπεύει μόνο το ήμισυ του πληθυσμού του Ιράν. Σε ολόκληρη την περιφέρεια υπάρχουν ζωντανές γλωσσικές και εθνοτικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένης μιας κουρδικής μειονότητας στα βορειοδυτικά της χώρας, οι οποίες έχουν δείξει στο παρελθόν κλίση για αυτονομία, αν όχι σαφή επιθυμία ανεξαρτησίας.
Ωστόσο, το Ιράν βρίσκεται σε πλεονεκτική σχέση διότι, τουλάχιστον, όσον αφορά το κουρδικό ζήτημα, έχει έναν ισχυρό σύμμαχο, τη σουνιτική Τουρκία.
Ο φόβος της Τουρκίας από την έξαρση του κουρδικού και η αδιαφορία, στην καλύτερη περίπτωση, της Αιγύπτου στην κουρδική ανεξαρτησία, αφήνει το Σαουδαραβικό βασίλειο χωρίς συμμάχους. Έχει χρήματα, αλλά το Ιράν στα όπλα είναι ισχυρότερο. Και στη Μέση Ανατολή εκείνο που μετρά είναι τα όπλα.
Το ερώτημα είναι αν θα δραστηριοποιηθεί, μπροστά σ αυτήν την κατάσταση η Αμερική. Τι σήμαινε ο γρίφος του Τράμπ, κατά το δείπνο που παρέθεσε στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων ότι ο συμβολισμός του είναι «ηρεμία πριν την καταιγίδα»;
