Η ιστορία ξεκινά τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα από τον Παλαιόπυργο Αρκαδίας. Ο νεαρός Βασίλης Σιάνης, όπως και χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μας, αφήνει το χωριό του και μεταναστεύει στο Σικάγο για την αναζήτηση καλύτερης τύχης. Δουλεύει σκληρά, και το 1934 καταφέρνει να κάνει το αμερικανικό όνειρο πραγματικότητα. Με 205 δολάρια αγοράζει το εστιατόριο Lincoln Tavern, το μετονομάζει σε Billy Goat Tavern και σύντομα γίνεται αντικείμενο συζήτησης, με πελάτες την αφρόκρεμα της Πόλης των Ανέμων. Μασκότ του καταστήματος ήταν ο Μέρφι [καμία σχέση με το Νόμο του Μέρφι], ένας συμπαθής τράγος τον οποίο ο ιδιοκτήτης του είχε σώσει από βέβαιο θάνατο, όταν είχε τραυματιστεί σοβαρά πέφτοντας από το φορτηγό που τον μετέφερε.
Ο Γουίλιαμ Σιάνης είναι πλέον ένας αξιοσέβαστος πολίτης του Σικάγου, οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος (το 1944 κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Σικάγο κρέμασε μια ταμπέλα στο μαγαζί του που έγραφε «Απαγορεύεται η είσοδος σε Ρεπουμπλικανούς») και της ομάδας των Chicago Cubs. Είχε δικό του θεωρείο στο στάδιο Ρίγκλεϊ Φιλντ, αλλά και μια μεγάλη παραξενιά: Συνήθιζε να πηγαίνει στο γήπεδο μαζί με τον αγαπημένο του τράγο Μέρφι. Η παραξενιά του αυτή είχε γίνει αποδεκτή από τους φιλάθλους των Cubs, που θεωρούσαν τον Μέρφι το γούρι της ομάδας.
Μάλιστα, πριν από τα εντός έδρας παιχνίδια των Cubs ο Μέρφι έκανε το γύρο του γηπέδου με τον κύριό του, γνωρίζοντας κάθε φορά την αποθέωση.
Ο Οκτώβριος του 1945 ήταν σημαντικός για τους Cubs. Είχαν φτάσει για 16η φορά σε τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μπέιζμπολ –όπως ονομάζουν οι Αμερικανοί το εθνικό τους πρωτάθλημα–, και με αντιπάλους τους Detroit Tigers διεκδικούσαν τον τρίτο τους τίτλο σε μια σειρά επτά αγώνων. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι το τέταρτο παιχνίδι, και οι Cubs ήταν μπροστά με 2-1 νίκες, έχοντας σπάσει μία φορά την έδρα των αντιπάλων τους.
Το στάδιο των Cubs
Στις 6 Οκτωβρίου 1945, 42.923 φίλαθλοι γέμισαν το Ρίγκλεϊ Φιλντς για τον τέταρτο αγώνα της σειράς, που θα έκρινε πολλά. Ανάμεσα στους θεατές, ο Σιάνης με τον Μέρφι. Τα πράγματα από την αρχή πήγαιναν στραβά για τους γηπεδούχους. Στην 7η περίοδο (inning), οι αντίπαλοί τους προηγούνταν με 4-1 και ήταν κοντά στην ισοφάριση με 2-2 νίκες.
Εκείνη τη στιγμή, που τα νεύρα ήταν τεντωμένα, βρήκε την ώρα ο Μέρφι να κάνει… την ανάγκη του.
Σε χρόνο μηδέν, μια δυσάρεστη οσμή απλώθηκε γύρω από το θεωρείο του Σιάνη, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα. Οι επίσημοι άρχισαν να δυσφορούν και να διαμαρτύρονται. Ο πρόεδρος των Cubs Φίλιπ Ρίγκλεϊ εξοργίστηκε και ζήτησε αμέσως από τους άνδρες ασφαλείας να βγάλουν έξω τον συμπαθή τράγο. Ο Σιάνης το θεώρησε προσβολή και λογομάχησε με τον Ρίγκλεϊ. Κάποια στιγμή ακούστηκε να καταριέται την ομάδα: «Να μην φτάσει ποτέ άλλοτε σε τελικό!», και στη συνέχεια αποχώρησε οργισμένος.
Ο Μέρφι πάντως περνούσε καλά (αριστερά ο Γουίλιαμ Σιάνης)
Η κατάρα του φαίνεται να έπιασε. Οι Chicago Cubs όχι μόνο έχασαν το πρωτάθλημα του 1945 (4-3 οι νίκες για τους Detroit Tigers), αλλά βυθίστηκαν στην αφάνεια για πολλά χρόνια. Οι οπαδοί τους δεν ξέχασαν την Κατάρα του Τράγου, όπως έμεινε στην αθλητική ιστορία των ΗΠΑ το περιστατικό.
Ο παίκτης και ο αποδιοπομπαίος…
Πολλές φορές ζήτησαν από τον Σαμ Σιάνη, που σήμερα διευθύνει την αλυσίδα εστιατορίων Billy Goat Tavern του θείου του, να λύσει τα μάγια. Επιστρατεύτηκαν τράγοι, έκαναν τον γύρo του γηπέδου, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
1984: Ο Σαμ Σιάνης ακόμα προσπαθεί να λύσει την… κατάρα του τράγου (φωτ.: ΑΡ)
Η ομάδα στην πορεία του χρόνου καλυτέρευσε τις επιδόσεις της, αλλά τελικό δεν είδε ακόμη. Ο δράστης της υπόθεσης Γουίλιαμ Σιάνης δεν πάτησε από τότε στο γήπεδο των Cubs. Αφοσιώθηκε στις επιχειρήσεις του και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 22 Οκτωβρίου 1970.
- Πηγή: sansimera.gr.
