Τέλος εποχής στην Κωνσταντινούπολη: Πέθανε ο Δημήτρης Φραγκόπουλος, ο δάσκαλος του Γένους

Μαζί του έσβησε και ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης: Ο Δημήτρης Φραγκόπουλος, ο λάτρης του ελληνισμού και της ελληνικής γλώσσας, πέθανε σήμερα σε ηλικία 89 ετών έπειτα από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο Βαλουκλή. Για 35 ολόκληρα χρόνια ήταν διευθυντής του Ζωγράφειου, αλλά για τους Έλληνες της Πόλης ήταν ο «δάσκαλος του Γένους», όπως τον αποκαλούσαν.

Ο πατέρας του ήταν από τη Χίο και η μητέρα του Ελληνίδα από το Μαυροβούνιο. Τελείωσε το Δημοτικό στην Αστική Σχολή Πριγκήπου και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Ο Δημήτρης Φραγκόπουλος έζησε όλη την περίοδο των πιέσεων προς την ομογένεια –Σεπτεμβριανά, απελάσεις, την κίνηση «Πολίτη μίλα τουρκικά»–, και είδε πολλούς Έλληνες να εγκαταλείπουν την Κωνσταντινούπολη από τις αρχές του 1960 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Τα Σεπτεμβριανά τον βρήκαν στη Σχολή Έφεδρων Αξιωματικών στη Σμύρνη· ήταν ο μοναδικός Ρωμιός, χάρη στις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Αργότερα εξιστορούσε ότι το τι συνέβη στην Κωνσταντινούπολη στην ελληνική εκδοχή της Νύχτας των Κρυστάλλων το έμαθε από έναν Τούρκο έφεδρο αξιωματικό, τον Σουλεϊμάν, που είχε γίνει σκιά του προκειμένου να διασφαλίσει ότι κανείς δεν θα πειράξει τον Δημήτρη Φραγκόπουλο. «Με τίμησε με τη φιλία του, το ίδιο και εγώ», έλεγε.

Μετά το στρατό επέστρεψε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, και παράλληλα έκανε κάποια μαθήματα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Ιωακείμιο Παρθεναγωγείο της Πόλης. Στο Ζωγράφειο διορίστηκε το 1958. Πλέον η κεντρική αίθουσα τελετών του ιστορικού σχολείου φέρει το όνομά του.

«Το ντέρτι μου είναι να κρατηθούμε, να μείνουμε ως πυρήνας, ποιος ξέρει τι θα συμβεί στο μέλλον, ίσως ξημερώσουν καλύτερες μέρες για μας», έλεγε εξηγώντας γιατί είχε αφιερώσει τη ζωή του για τη διάσωση του ελληνικού στοιχείου στην Πόλη. Η ελληνική παιδεία στην Κωνσταντινούπολη, άλλωστε, ήταν στο επίκεντρο των μελετών του και των ομιλιών που έκανε σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Αυτό που ζητούσε πάντοτε ήταν τη στήριξη και τον εκσυγχρονισμό της ελληνόφωνης εκπαίδευσης.

Το 2010 σε μια συνέντευξη που έδωσε στην Ηρώ Πιττίδου απαντώντας στην ερώτηση αν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει την Πόλη, δήλωσε: «Ποτέ κόρη μου! Να πάω που; Εδώ είναι το σπίτι μου και η ζωή μου. Αν έβλεπαν και τον Φραγκόπουλο να φεύγει, θα έλεγαν όλοι ότι τέλειωσε η ελληνική ομογένεια. Δεν με ενδιέφερε να σώσω το τομάρι μου, οι μαθητές μου με ενδιέφεραν».

Αποχαιρετώντας με ένα μήνυμά του στο Facebook τον δάσκαλο του Γένους, ο φιλόλογος στη Μεγάλη του Γένους Σχολή Γιάννης Γιγουρτσής έγραψε: «Μαζί του τελειώνει σήμερα μια ολόκληρη εποχή. Η Ρωμιοσύνη της Πόλης, χάρη και στις προσπάθειες του Δημήτρη Φραγκόπουλου, των μαθητών του, των διαδόχων του, χάρη στους αγώνες του Πατριάρχη μας, χάρη στην βοήθεια εκλεκτών, σύγχρονων, ηγετών της κοινότητας μας, χάρη στην πίστη για το μέλλον της Ρωμιοσύνης όλων μας, πίστη που ο ίδιος σε μεγάλο βαθμό μας ενέπνευσε, θα συνεχίσει να υπάρχει και να δημιουργεί.

»Η Ρωμιοσύνη αλλάζει, ωστόσο, έχει ήδη αλλάξει και παίρνει πια μια μορφή άλλη, την οποία όλοι μας εδώ πιστεύουμε, υπηρετούμε και ενισχύουμε κατά τις δυνάμεις μας. Ο κόσμος, όμως, που ο Φραγκόπουλος αντιπροσώπευε με την παρουσία του στις συνειδήσεις και στις ζωντανές μέχρι σήμερα αναμνήσεις μας, φεύγει μαζί του οριστικά. Φεύγει, αλλά δεν χάνεται. Αλλάζει».