Μετά την έγκριση σημαντικού κονδυλίου από τις τουρκικές Αρχές οι εργασίες αναστήλωσης και συντήρησης του περίτεχνου Νυμφαίου της αρχαίας Σίδης –πλούσια σε αξιοπρόσεκτα μνημεία των ελληνιστικών χρόνων– ξεκινούν και πάλι και αναμένεται να προχωρήσουν με πιο ταχύ ρυθμό, όπως επισήμανε στην hurriyetdailynews.com, o διευθυντής Έρευνας και Μνημείων της Αττάλειας Τζεμίλ Καραμπαϊράμ.
Η κεντρική διοίκηση και η επαρχία Αττάλειας αναμένεται να διαθέσουν συνολικά 12 εκατ. τουρκικές λίρες ή 4,7 εκατ. ευρώ για την προστασία και την ανάδειξη των μνημείων της Σίδης.
Οι εργασίες στο μεγαλοπρεπές Νυμφαίο της Σίδης, με τον πλούσιο αρχιτεκτονικό διάκοσμο, που βρισκόταν ακριβώς έξω από τη βόρεια πύλη του κάστρου της πόλης, στοχεύουν στην πλήρη αποκατάσταση της δεξαμενής, όπου συγκεντρωνόταν το νερό, μπροστά από την κρήνη και τη μετακίνηση μεταξύ άλλων της ασφάλτου που έχει τοποθετηθεί μπροστά από την πύλη του κάστρου.
Όπως υποστήριξε ο Καραμπαϊράμ δεδομένου ότι κάποιες από τις κιονοστοιχίες της κρήνης έχουν διατηρηθεί σε πολύ καλή κατάσταση, δεν αναμένεται να χρησιμοποιηθούν νέα υλικά κατά την αναστήλωση, παρά μόνο κατ’ εξαίρεση, όπου κρίνεται αναγκαίο για λόγους ισορροπίας του μνημείου.
Τμήμα των Λουτρών της αρχαίας Σίδης (φωτ.: hurriyetdaily.com)
Το Νυμφαίο της Σίδης ανήκει στην εποχή των Αντωνίνων (138-192 μ.Χ.). Στον τοίχο της πρόσοψης ανοίγονται τρεις μεγάλες ημικυκλικές εξέδρες. Όλη η πρόσοψη έχει θριγκούς πλούσια διακοσμημένους, οι οποίοι στηρίζονται σε τριώροφες κιονοστοιχίες. Στο συγκεκριμένο οικοδόμημα συνδυάζονται όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που απαρτίζουν ένα νυμφαίο. Θυμίζει την κρήνη του Σεπτίμιου Σεβήρου στη Ρώμη. Ο καθηγητής Αρίφ Μουφίτ Μανσέλ, που πρώτος ανέσκαψε την αρχαία Σίδη, υποστηρίζει ότι οι Ρωμαίοι αντέγραψαν την κρήνη της Σίδης.
Για την ιστορία…
Η αρχαία Σίδη –η ονομασία σημαίνει ρόδι– υπήρξε σπουδαίο εμπορικό λιμάνι κατά την Αρχαιότητα και ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις της Παμφυλίας. Η μέγιστη ακμή της τοποθετείται στους Αυτοκρατορικούς χρόνους.
Με τον όρο νυμφαίο δε οι αρχαιολόγοι προσδιορίζουν τον ιερό χώρο όπου τελούνταν η λατρεία των νυμφών, ειδικότερα δε δήλωνε ένα σπήλαιο που θεωρούνταν ενδιαίτημα των νυμφών ή διαμορφωμένο χώρο που θύμιζε φυσικό σπήλαιο. Από το 2ο αι. μ. Χ. όμως ο όρος νυμφαίο καταλήγει να χαρακτηρίζει κρηναία οικοδομήματα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αισθητικής, που δεν έχουν πια λατρευτικό-ιερό χαρακτήρα, αλλά ξεχωρίζουν από τον πλούτο της διακόσμησής τους. Σ’ αυτή την τελευταία κατηγορία εμπίπτει το Νυμφαίο της Σίδης.
Πηγή: Hurriyetdailynews.com / Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
