Τους καλοκαιρινούς μήνες, μετά το τσάκωμαν του καπνού από το χωράφι, ακολουθούσε το τίζεμαν, το πέρασμα του καπνού σε ράμματα και το κρέμασμα στις λιάστρες. Το τίζεμα γινόταν κάτω από τη σκιά, ‘ς σην ευώραν, υπό τους ήχους του ραδιοφώνου, που έκανε την εμφάνισή του τη δεκαετία του 1960.
Τότε «διεκδικούσαμε» τα τραγούδια που θα ακολουθήσουν, σε διάφορα μουσικά προγράμματα. Το επόμενο δικό μου, το μεθεπόμενο δικό σου κτλ.
Η πιο αγαπημένη εκπομπή ήταν οι «Ποντιακοί αντίλαλοι» του Στάθη Ευσταθιάδη. Η πιο δραματική, οι ανακοινώσεις του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, όπου Πόντιοι και Μικρασιάτες αναζητούσαν χαμένα αδέλφια, γονείς και παιδιά.
Έι κιτί χρόνια…
Σάββας Καλεντερίδης
