Όσο περνάει ο καιρός και οι ΗΠΑ όχι μόνο συνεχίζουν αλλά διευρύνουν τη συνεργασία τους με τους Κούρδους της Συρίας, ο αντιαμερικανισμός στην Τουρκία ενισχύεται και έχει φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Μάλιστα, όπως ομολογεί ο ίδιος ο Ερντογάν σε δημόσιες αναφορές του, η Τουρκία είναι αναγκασμένη να δώσει –και αυτό κάνει ο ίδιος– έναν νέο «απελευθερωτικό αγώνα», δηλώνοντας αποφασισμένος να χαλάσει το παιχνίδι που στήνεται από τις ΗΠΑ σε Ιράκ και Συρία, το οποίο θα θέσει σε κίνδυνο την ενότητα της Τουρκίας.
Μόλις πριν από λίγες μέρες προανήγγειλε την ανάληψη στρατιωτικής δράσης και τη διεύρυνση της περιοχής που κατέχει ο τουρκικός στρατός στη βόρεια Συρία, σε Τζαραμπλούς και Αλ Μπαμπ, προς δυσμάς και προς ανατολάς.
Προς δυσμάς, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, ο τουρκικός στρατός θα κινηθεί για να καταλάβει ή να απομονώσει πλήρως το καντόνι του Αφρίν και να συνενώσει την περιοχή Τζαραμπλούς-Αλ Μπαμπ με την περιφέρεια Ιντλίμπ, ενώ προς ανατολάς θα στραφεί κατά της Ιεράπολης/Μένπετζ, απωθώντας τους Κούρδους ανατολικά του ρου του Ευφράτη. Στην περιοχή της Ιεράπολης οι ΗΠΑ διαθέτουν στρατιωτική βάση, όπως και οι Ρώσοι στο καντόνι του Αφρίν. Η τρίτη περιοχή που σχεδιάζουν να εισβάλουν και να επιχειρήσουν οι Τούρκοι, είναι η περιοχή Γκίρε Σπι/Τελ Αμπιάντ, για να αποκόψουν την ενότητα των καντονιών Κομπάνι και Τζεζίρε.
(Φωτ.: russia-insider.com)
Όπως φαίνεται η Τουρκία σχεδιάζει εισβολή στο Ιράκ και κατάληψη της περιοχής Σενκάλ, όπου κατοικούν οι Κούρδοι Γεζιντί. Ένα μέρος της περιοχής ελέγχουν οι δυνάμεις του Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν του Μεσούτ Μπαρζανί και ένα μέρος οι δυνάμεις του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα εξετάζει τρόπους άσκησης πίεσης στον Μπαρζανί, για να αποτρέψει την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της 25ης Σεπτεμβρίου, με το οποίο οι κάτοικοι της περιοχής της Αυτόνομης Διοίκησης του Κουρδιστάν αλλά και του Κιρκούκ και του Σενκάλ, θα δηλώσουν τη βούλησή τους για το εάν θέλουν ή όχι την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν.
Όμως, για να γίνουν όλα αυτά, για να μπορέσει η Τουρκία να εισβάλει με στρατό σε Συρία και Ιράκ, πρέπει να εξασφαλίσει πολιτική στήριξη από τη Μόσχα και την Τεχεράνη, αλλά και την άδεια της Βαγδάτης και της Δαμασκού.
Φυσικά υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Ποια θα είναι η αντίδραση των ΗΠΑ σε περίπτωση μιας τέτοιας εισβολής, που όπως προείπαμε, διαθέτει βάσεις στην Ιεράπολη, όπως και στις περιοχές Γκίρε Σπι και Σενκάλ.
Οι κινήσεις της Τουρκίας για να πετύχει το στόχο της
Η Τουρκία, για να εξασφαλίσει τη στήριξη της Ρωσίας, έκανε μια σειρά από κινήσεις, για τις οποίες κάναμε σχετικές αναφορές σε προηγούμενα άρθρα μας. Τέτοιες είναι η συνεργασία με τη Ρωσία στην απελευθέρωση του Χαλεπίου, η παραγγελία των S-400, η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream, η κατασκευή των πυρηνικών εργοστασίων στη Μερσίνα… Όσον αφορά την Τεχεράνη, η Τουρκία «πούλησε» στην κυριολεξία τους Τουρκομάνους του Ιράκ, τις περιοχές των οποίων ελέγχουν πλέον οι σιίτες εθνοφύλακες, δημιουργώντας τον στρατηγικής σημασία διάδρομο Δαμασκού-Βαγδάτης-Τεχεράνης.
(Φωτ.: mfa.gov.tr)
Όμως η Τουρκία δεν σταμάτησε εκεί. Προσφάτως επισκέφθηκε το Πεκίνο ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσολγου, ο οποίος κατήγγειλε την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή, δίνοντας ταυτόχρονα υποσχέσεις για υποστήριξη των σχεδίων του Πεκίνου για άνοιγμα όλων των απολήξεων του Δρόμου του Μεταξιού, με στόχο την προέκτασή του μέχρι την Ευρώπη.
Οι δύο πλευρές εξέτασαν και τη θέση της Τουρκίας στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, που είναι κάτι μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ της Ευρασίας, τα «μάτια» του οποίου οργανισμού θα φθάσουν στη Μεσόγειο, το Αιγαίο και τα Βαλκάνια, με το σύστημα των S-400.
Το έχουμε ξαναγράψει. Η Τουρκία προβαίνει σε αυτές τις κινήσεις με σκοπό να εκβιάσει τις ΗΠΑ να αλλάξουν την πολιτική τους στο Κουρδικό, και να ξαναγυρίσουμε στις παλιές «καλές μέρες» που η Άγκυρα έσφαζε ανενόχλητη τους Κούρδους, και η Δύση «έκλεινε τα μάτια και τα αυτιά της», δεν έβλεπε και δεν άκουγε τίποτα από το έγκλημα, λόγω της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας!!!
Φυσικά, επειδή τα βήματα που γίνονται δεν είναι ψεύτικα, υπάρχει το κρίσιμο ζήτημα αυτά να φθάσουν σε ένα σημείο που δεν υπάρχει γυρισμός. Και τότε μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν τα στρατεύματα των ΗΠΑ, όταν έλθουν αντιμέτωπα με τα τουρκικά στρατεύματα. Περιμένουμε…
