Πέσατε θύματα, αδέλφια, εσείς…
Αχολόγησαν οι ρεματιές και τα φαράγγια της Γκιώνας από τον γνώριμο σκοπό που τα μέλη της αποστολής με συγκινητική κατάνυξη έψαλλαν μπροστά στο μνημείο των πεσόντων, στην τοποθεσία Καρούτες, κοντά στο Λιδωρίκι. Μια σεμνή μαρμάρινη αναθηματική στήλη, όπου αναγράφονται κατά αλφαβητική σειρά τα ονόματα των 28 ΕΛΑΣιτών που έπεσαν υπέρ πατρίδος, καθώς και ο τόπος της καταγωγής τους.
Ανάμεσά τους και ο δικός μας Θεόδωρος Μισαηλίδης, 20 ετών, από τη Δραπετσώνα.
Τον Αύγουστο του 1944 οι χιτλερικοί εξαπέλυσαν ενάντια των ελεύθερων περιοχών της Στερεάς τις τελευταίες μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τους. Στις επιχειρήσεις αυτές, που άρχισαν στις 5 Αυγούστου ’44, πήραν μέρος περίπου 19.000 Γερμανοί με πολλά τανκς, πυροβολικό, όλμους και θωρακισμένα οχήματα. Σκοπός τους: να συντρίψουν τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ της περιοχής ή τουλάχιστον να τους διώξουν από τους κύριους ορεινούς όγκους που ήταν και τα ορμητήριά τους, για να κρατηθεί ανοιχτή η οδική αρτηρία Αθήνας-Θεσσαλονίκης ενόψει της επικείμενης αναχώρησης των γερμανικών τμημάτων από την Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτών των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων ανήκει και η μάχη στις Καρούτες.
Επίλεκτο γερμανικό τάγμα των SS, πάνω από 300 άνδρες, κατάφερε να ανατρέψει στις 4 Αυγούστου τα φυλάκια του ΕΛΑΣ στην τοποθεσία Έλατος και να εγκατασταθεί στο χωριό Καρούτες με προορισμό το Λιδωρίκι, όπου η έδρα της 5ης ταξιαρχίας ΕΛΑΣ.
Τμήματα της Ταξιαρχίας και του 5ου Ανεξάρτητου Τάγματος Παρνασσίδος, ακολουθώντας καλυμμένα δρομολόγια, κυκλώνουν τους Γερμανούς και κατά το μεσημέρι τους επιτίθενται αιφνιδιαστικά και ύστερα από σκληρή μάχη τους εκμηδενίζουν ολοκληρωτικά.
Σκοτώθηκαν 220 Γερμανοί, ενώ 122 πιάστηκαν αιχμάλωτοι, από τους οποίους πολλοί τραυματίες. Όσοι επέζησαν παραδόθηκαν στην Αγγλική Αποστολή. Ανάμεσά τους και ο υποδιοικητής του Γερμανικού Τάγματος.
Οι αντάρτες πήραν πολλά λάφυρα: ένα πυροβόλο των 7.5, δύο ομαδικούς όλμους, πολλούς ατομικούς όλμους, πυροβόλα, μυδράλια. Στη μάχη αυτή έπεσαν 28 μαχητές του ΕΛΑΣ. Ένας από τους 28 αυτούς ΕΛΑΣίτες ήταν και ο Θεόδωρος Μισαηλίδης, 20 ετών, γιος του πρώτου Δήμαρχου Δραπετσώνας Δημήτρη Μισαηλίδη.
Ο Θεόδωρος Μισαηλίδης [φωτ. δεξιά], γνωστός με το αντάρτικο όνομα «Ακρίτας», ήταν ανθυπολοχαγός της Σχολής Αξιωματικών του ΕΛΑΣ, εκπαιδευτής των Εφεδροελασιτών στο στρατόπεδο που είχε οργανωθεί στο Κάλλιο της Δωρίδας. Στη μάχη που προαναφέραμε πολέμησε επικεφαλής του μεγαλύτερου τμήματος των Εφεδροελασιτών που κινήθηκαν από το νοτιοδυτικό μέρος του χωριού, και σκοτώθηκε στο προαύλιο του σχολείου μπροστά στο εχθρικό πυροβόλο κατά την πρώτη έφοδο των ανταρτών εναντίον των Γερμανών που αμύνονταν μέσα στο σχολείο.
«Όταν τον είδαμε,» γράφει ο συμπολεμιστής του Αθηναίος, «ήταν καθισμένος και ακουμπισμένος σε ένα πεζούλι. Είχε σφιχτά αγκαλιασμένο το όπλο του και στο πρόσωπό του ήταν ζωγραφισμένη η έκφραση… σα να ήθελε να μας πει: “Το όπλο αυτό δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς!”» (εφ.Προοδευτική Εύβοια, 14/5/81).
Σύμφωνα με αφήγηση του πατέρα του και του αδελφού του Αλέκου, ο «Ακρίτας» φυγαδεύτηκε στο βουνό τον Οκτώβρη του 1942 καταδιωκόμενος από τη γερμανική αστυνομία, γιατί είχε βοηθήσει τρεις Άγγλους αιχμαλώτους να δραπετεύσουν από στρατόπεδο συγκέντρωσης και στη συνέχεια τους έκρυβε σε φιλικά σπίτια. Το όνομα του Θεόδωρου Μισαηλίδη αναφέρεται σε όλα τα δημοσιεύματα για τη μάχη στις Καρούτες.
- Πηγή: Ένωση Ποντίων Πειραιώς-Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Από τον Πόντο και τη Μικρασία στον Πειραιά, εδώ… στη Δραπετσώνα, εκδ. Ινφογνώμων, Δραπετσώνα 2016.
