Κατά τα φαινόμενα η κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις αντί να κοπάσει, εντείνεται, χωρίς να είναι σε θέση κάποιος να προβλέψει ποια θα είναι η κατάληξή της. Το μόνο βέβαιο είναι ότι πρόκειται για τη σοβαρότερη κρίση από τότε που ιδρύθηκε η Τουρκική Δημοκρατία.
Η νέα κυβέρνηση Τραμπ, παρά τις αλλεπάλληλες αντιδράσεις και σκληρές δηλώσεις του Ερντογάν και των λοιπών πολιτικών αξιωματούχων, για τη συνεργασία των ΗΠΑ με τους Κούρδους της Συρίας, αντί να περιορίσει τη συνεργασία, την επεκτείνει και επιπλέον την καθιστά μόνιμη.
Στον προϋπολογισμό των ΗΠΑ για το 2018, στο πρόγραμμα Επιχειρήσεων Εξωτερικού-Εκπαίδευση και Εξοπλισμός ξένων στρατιωτικών τμημάτων, που ανέρχεται συνολικά σε 64 δισ. δολάρια, προβλέπεται να διατεθεί το ποσό του 1, 769 δισ. δολαρίων σε στρατιωτικά τμήματα που δρουν στο Ιράκ και τη Συρία.
Από αυτά, το 1, 269 δισ. θα διατεθεί στο στρατό του Ιράκ και τους Πεσμεργκά της Αυτόνομης Κουρδικής Διοίκησης και τα 500 εκατ. θα δοθούν για τον εξοπλισμό των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας, που στην ουσία σημαίνει στους Κούρδους της Ροζάβα, που ανήκουν στο PKK/PYD.
Από τα 500 εκατ., τα 393 θα δοθούν για αγορά οπλισμού, πυρομαχικών και άλλων εφοδίων και υλικών που είναι απαραίτητα για τη συγκρότηση ενός τακτικού στρατού.
Να υπογραμμιστεί το εξής σοβαρότατο ζήτημα: Για να αποφασίσουν οι ΗΠΑ να εξοπλίσουν έναν κουρδικό στρατό στη Συρία, το 2018, αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη ενέργεια εντάσσεται σε έναν σχεδιασμό που υπερβαίνει αυτόν της αντιμετώπισης του Ισλαμικού Κράτους.
Δηλαδή, οι ΗΠΑ συγκροτούν και εξοπλίζουν έναν στρατό, ο οποίος θα υπηρετήσει ένα κράτος, το οποίο θα δημιουργηθεί την περιοχή, και αυτό είναι το αυτόνομο κουρδικό κράτος της Β. Συρίας, αυτό που οι Κούρδοι αποκαλούν Ροζάβα. Και μετά έρχεται η σειρά της Τουρκίας.
