Ανάμικτα είναι τα συναισθήματα των Ποντίων μετά τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου για τη Γενοκτονία των Ποντίων που έγινε σήμερα το πρωί στον Πειραιά. Κρίνοντας από τις αντιδράσεις χρηστών του pontos-news.gr αλλά και τα σχόλια ανθρώπων που παρέστησαν στην τελετή, πολλοί είναι εκείνοι που δυσαρεστήθηκαν με το «Πυρρίχιο Πέταγμα», έργο του εικαστικού Παναγιώτη Τανιμανίδη.
Κατά κύριο λόγο εκφράζουν αδυναμία να κατανοήσουν τι ακριβώς εκφράζει η σύνθεση, και αμφισβητούν πως όσοι δεν γνωρίζουν θα καταλάβουν ότι αφορά τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Αν και στο πρόσφατο παρελθόν το pontos-news.gr είχε αναφερθεί στο «Πυρρίχιο Πέταγμα», επανερχόμαστε με πλούσιο φωτογραφικό υλικό που αποκαλύπτει λεπτομέρειες της φτιαγμένης από ανοξείδωτο χάλυβα σύνθεσης σε μια προσπάθεια να «απαντηθούν» κάποιες από τις απορίες. Ο ίδιος ο δημιουργός το είχε περιγράψει ως «γλυπτό μέσα στο γλυπτό, ένα γλυπτό μεταλλασσόμενο ανάλογα με τη θέση του θεατή».
Ο δημιουργός Παναγιώτης Τανιμανίδης
Η σύνθεση όπως την έχει περιγράψει ο δημιουργός της
Το «Πυρρίχιο Πέταγμα» έχει διαστάσεις 15,50×7,10, είναι από ανοξείδωτο χάλυβα και έχει λεπτομέρειες από ορείχαλκο. Είναι ένα κύμα από κυλίνδρους ελατηρίων που διαπερνάται από 17 γλυπτικές συνθέσεις οι οποίες περιγράφουν το «Πυρρίχιο Πέταγμα» και τον αγώνα των προσφύγων. Εδράζεται σε χαμηλή κυκλική βάση θραπιναριστού μπετού, στο κέντρο της οποίας είναι τοποθετημένος ανοξείδωτος δίσκος όπου αναγράφονται τα οικωνύμια του Πόντου.
Εξωτερικά είναι ένα τεράστιο κύμα που σηκώνεται από τη μία πατρίδα, τον Πόντο, και σκάει στην άλλη παρασέρνοντας μαζί του τα πάντα.
Αυτό το κύμα δημιουργείται αθροιστικά-φιλμικά από κυλίνδρους γαλάζιων ελατηρίων –κομμάτια θάλασσας– τα οποία είναι με τέτοιον τρόπο φτιαγμένα ούτως ώστε να βλέπει την αέναη κίνηση του νερού πίσω μπρος συγχρόνως – η παλίρροια και η άμπωτις της προσφυγιάς που δεν σταματά στο χρόνο. Τα τεντωμένα ελατήρια εκφράζουν την ετοιμότητα, την εκτίναξη, την οργή, την ένταση, την αφύπνιση της μνήμης.
Λεπτομέρεια από το έργο
Εσωτερικά το έργο διαπερνάται από τις 17 γλυπτικές συνθέσεις – μια σκυταλοδρομία εικόνων που περιγράφει το «πέταγμα» και τον αγώνα που κάνει ένα προσφυγοπούλι διωγμένο από τον Πόντο να φθάσει σε μια ανέτοιμη πατρίδα, και από εκεί άλλο «πέταγμα» στα πετροχώραφα και στους βάλτους, στα ακατοίκητα και στις γειτονιές της λάσπης, και από αυτές τις λάσπες έφτιαξαν τ’ αγγεία της ζωής τους. Ένα αθαλασσοδιάβατο κύμα που σηκώθηκε, ξερίζωσε και πέταξε από τη μια πατρίδα στην άλλη τον ελληνισμό του Πόντου και μέσα του ένα προσφυγοπούλι κάνει το πυρρίχιο πέταγμά του αρπάζοντας με τα νύχια του τη λύρα που την κάνει πλοίο, ακόντιο, αλέτρι κι ευαγγέλιο.
Αγιασμός από την Παναγία Σουμελά και χώμα από τον Πόντο
Οι γλυπτικές συνθέσεις της Αψίδας
- Το προσφυγοπούλι αρπάζει τη λύρα και ξεκινάει το ταξίδι.
- Τα λουκέτα.
- Τα νταούλια.
- Τα βαγγέλια.
- Η σημαία.
- Τα πηγάδια – το σκάψιμο για να βρουν νερό.
- Τα δεμένα πλοία.
- Η καμπάνα.
- Η εκκλησία και το αγίασμα.
- Ο αργαλειός.
- Το τραπέζι.
- Το προσφυγοπούλι στο μέσον της διαδρομής.
- Η λύρα-ακόντιο.
- Η ξύστρα.
- Τα κιάλια.
- Η λύρα-αλέτρι.
- Η άφιξη. Το προσφυγοπούλι έφερε τη λύρα.
Φωτογραφίες: Βασίλης Καρυοφυλλίδης.
