Μυστήριο παραμένει για τις γερμανικές Αρχές το κίνητρο της βομβιστικής επίθεσης στο λεωφορείο της Μπορούσια Ντόρτμουντ την Μεγάλη Τρίτη που είχε ως συνέπεια τον τραυματισμό ενός παίκτη της γερμανικής ομάδας. Ο ομοσπονδιακός εισαγγελέας της Καρλσρούης εκτιμά ότι πίσω από το χτύπημα κρύβονται τρομοκράτες, με τους βασικούς υπόπτους να είναι δύο, ένας 25χρονος Ιρακινός που ζει στο Βούπερταλ και ένας 28χρονος Γερμανός λιβανέζικης καταγωγής από το Φρέντεμπεργκ.
Η αστυνομία ερεύνησε τα διαμερίσματα των «δύο υπόπτων που ανήκουν στο ισλαμιστικό κίνημα» και συνέλαβε τον έναν από αυτούς, σύμφωνα με την εισαγγελία.
Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν πως πρόκειται για τον Ιρακινό Αμπντούλ Μπασέτ αλ Ο. Οι γερμανικές Αρχές διερευνούν εάν μπορούν να εκδώσουν ένταλμα σύλληψης σε βάρος του, μια και τα αποδεικτικά στοιχεία είναι αδύναμα.
(Φωτ.: EPA / Sasha Steinbach)
Η εφημερίδα Bild αναφέρει σε σημερινό της άρθρο ότι ο άνδρας που κρατείται από την αστυνομία, παρακολουθούνταν εδώ και καιρό από την αστυνομία. Μάλιστα, φέρεται να έκανε κάποιες «ύποπτες» δηλώσεις στη διάρκεια τηλεφωνικής του επικοινωνίας, κάνοντας τις Αρχές να πιστέψουν ότι ενδέχεται να κρύβει εκρηκτικά στο σπίτι του. Ωστόσο από την έρευνα δεν προέκυψε κάτι.
Η γερμανική δικαιοσύνη έχει περιθώριο μέχρι σήμερα το βράδυ για να αποφασίσει αν θα παραταθεί η κράτησή του ή αν θα αφεθεί ελεύθερος.
Ο έτερος ύποπτος, σημειώνει το Spiegel, είχε στην κατοχή του ομπρέλα με το έμβλημα του ξενοδοχείου όπου διέμενε η αποστολή της γερμανικής ομάδας. Όμως στην έφοδο που έγινε σπίτι του, οι αστυνομικοί τον βρήκαν να κοιμάται αγκαλιά με το παιδί του και για αυτό αφέθηκε ελεύθερος.
Οι επιστολές ανάληψης
Κοντά στο σημείο της επίθεσης εντοπίστηκαν τρεις παρόμοιες επιστολές ανάληψης ευθύνης με ισλαμιστικό περιεχόμενο. Κύκλοι των υπηρεσιών ασφαλείας λένε ότι κάτι τέτοιο δεν το συνηθίζουν οι ισλαμιστές, ενώ τα κείμενα δεν περιείχαν σύμβολα του «Ισλαμικού Κράτους». Η επιστολή γράφει:
«Στο όνομα του πανάγαθου και πολυεύσπλαχνου Αλλάχ, 2 άπιστοι σκοτώθηκαν στη Γερμανία απ’ τα ευλογημένα αδέρφια μας. Αλλά προφανώς, Μέρκελ, ούτε που νοιάζεσαι για τους μικρούς, βρώμικους υποτελείς σου. Τα Tornados σου πετούν ακόμη πάνω απ’ τα εδάφη του Χαλιφάτου για να σκοτώνουν Μουσουλμάνους. Αλλά εμείς παραμένουμε ακλόνητοι χάρις στο έλεος του Αλλάχ. Απ’ αυτή τη στιγμή όλοι οι άπιστοι ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές και όλοι οι επώνυμοι στη Γερμανία κι άλλες χώρες σταυροφόρων περιλαμβάνονται στη λίστα του Ισλαμικού Κράτους. Κι αυτό μέχρι να εκπληρωθούν οι ακόλουθες απαιτήσεις:
- να αποσυρθούν τα Tornados από τη Συρία
- να κλείσει η αεροπορική βάση του Ramstein.»
Οι αντιδράσεις παικτών και προπονητή της Ντόρτμουντ
«Νιώθω σαν ένα ζώο και όχι σαν ένας άνθρωπος». Με αυτή τη δήλωση ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος απελευθέρωσε την πίεση που του προκάλεσε η δολοφονική επίθεση στο πούλμαν με την αποστολή της Ντόρτμουντ στο «Signal Iduna», το απόγευμα της Τρίτης.
Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος δακρύζει πριν από τον αγώνα με τη Μονακό (φωτ.: EPA / Friedemann Vogel)
Σε έντονη συναισθηματική φόρτιση, ο διεθνής Έλληνας αμυντικός, ο προπονητής του Τόμας Τούχελ, αλλά και αρκετοί άλλοι παίκτες της Ντόρτμουντ ξέσπασαν κατά της UEFA μετά την ήττα με 2-3 από την Μονακό, για την απόφαση διεξαγωγής του αγώνα μόλις μία ημέρα μετά τις εκρήξεις, που είχαν ως συνέπεια τον τραυματισμό του Μπάρτρα.
Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, μιλώντας στο ESPN παραδέχθηκε πως το ποδόσφαιρο δεν ήταν στο μυαλό του.
«Καταρχήν είμαι χαρούμενος επειδή είμαι ζωντανός», είπε μιλώντας στη μεικτή ζώνη, μετά το τέλος του αγώνα. «Ήταν η πιο δύσκολη μέρα στη ζωή μου και εύχομαι κανείς να μην ζήσει μία ημέρα σαν και αυτή. Μετά από αυτά που συνέβησαν χθες (σ.σ. προχθές) δεν είχα χώρο μέσα στο μυαλό μου για να σκεφτώ το παιχνίδι. Αυτοί στην UEFA πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είμαστε ζώα. Είμαστε άνθρωποι που έχουν οικογένειες και παιδιά στο σπίτι. Και δεν είμαστε ζώα. Είμαι χαρούμενος επειδή όλοι οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο είναι ζωντανοί», πρόσθεσε.
«Είναι πολύ δύσκολο σήμερα (σ.σ. χθες) να σκεφτείς και να παίξεις ποδόσφαιρο. Για όλους είναι δύσκολο να πάνε στην δουλειά μετά την χθεσινή (σ.σ. προχθεσινή) ημέρα. Ελπίζω ότι αυτό που μας συνέβη να μην συμβεί ποτέ σε κανέναν άλλον. Ελπίζω να ήταν η τελευταία φορά. Θα μιλήσουμε με τον πρόεδρο και με τον προπονητή μας. Αλλά δεν έχουμε άλλη λύση. Νιώθω αυτό που σας είπα πριν: Νιώθω σαν ένα ζώο και όχι άνθρωπος. Όποιος δεν το έχει ζήσει δεν μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλο ήταν για εμάς», τόνισε ο διεθνής Έλληνας αμυντικός.
«Ο χρόνος είναι σημαντικός να ξεπεραστεί κάτι σαν αυτό, Οι παίκτες χρειάζονταν μια μέρα ακόμα για να συνέλθουν από την επίθεση, γιατί ήταν σοκαρισμένοι. Είμαστε άνθρωποι και αυτό που έγινε μας επηρέασε. Τώρα θέλουμε να επικεντρωθούμε για την επίτευξη του στόχου, να παίξουμε στα ημιτελικά. Είμαι ευχαριστημένος από την αντίδραση της ομάδας», είπε ο προπονητής Τόμας Τούχελ.
Παίκτες της Ντόρτμουντ αποχωρούν από το γήπεδο μετά τον αγώνα με τη Μονακό για το UEFA Champions League (φωτ.: EPA / Friedemann Vogel)
Ο αμυντικός της Ντόρτμουντ Ματίας Γκίντερ πρόσθεσε πως «Αυτό είναι το καλύτερο που έχω αισθανθεί τις τελευταίες 24 ώρες. Είμαστε χαρούμενοι που είμαστε ζωντανοί και θα μπορέσουμε να γυρίσουμε στο σπίτι. Μιλήσαμε με τους ανθρώπους που είναι επιφορτισμένοι αν υπήρχε κάτι που θα μπορούσαν να αλλάξουν γι ‘αυτό, γιατί κανένας μας δεν ήθελε να παίξει σήμερα (σ.σ:χθες), κάτι που ότι ο καθένας μπορεί να καταλάβει. Προσπαθήσαμε να κάνουμε τα πάντα με τον ίδιο τρόπο όπως κάνουμε συνήθως. Αλλά, προφανώς, κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί το παιχνίδι. Όλοι νιώσαμε από την έναρξη του αγώνα ότι αυτό δεν ήταν ένα κανονικό παιχνίδι για εμάς».
Ο συμπαίκτης Μάρτσελ Σμέτσερ συμφώνησε λέγοντας ότι «Αποφασίστηκε ότι έπρεπε να παίξουμε σήμερα (σ.σ. χθες). Εμείς θα επιθυμούσαμε πολύ, πάρα πολύ, να μπορούσε να βρεθεί μια άλλη ημερομηνία για τον αγώνα. Αν και αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλη είναι αυτή η διοργάνωση, ξεχνάμε ότι είμαστε ακόμα άνθρωποι. Αυτό που συνέβη χθες (σ.σ. προχθές) δεν είναι φυσιολογικό και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο».
Σε μια συγκινητική συνέντευξη στην τηλεόραση ο Νούρι Σαχίν είπε από την πλευρά του ότι «Είναι δύσκολο να μιλήσω γι ‘αυτό και είναι δύσκολο να βρω τις σωστές λέξεις. Είδαμε πολλές φορές στην τηλεόραση κάτι ανάλογο που ήταν πολύ μακριά από εμάς, ακόμη και όταν ήταν στην Κωνσταντινούπολη, που είναι στη χώρα μου. Το προηγούμενο βράδι (σ.σ: Τρίτη) νιώσαμε πως είναι να είσαι σε αυτή την κατάσταση. Δεν θέλω νιώσει έτσι άλλη φορά. Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν αυτό, αλλά μέχρι που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο δεν μπορούσα να σκεφτώ το παιχνίδι για να είμαι ειλικρινής. Χθες (σ.σ: προχθές) το βράδυ δεν είχα συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί και όταν πήγα στο σπίτι, η γυναίκα μου και ο γιος περίμεναν μπροστά από την πόρτα. Τότε ένιωσα πόσο τυχεροί ήμασταν. Ξέρω ότι το ποδόσφαιρο είναι πολύ σημαντικό, αγαπάμε το ποδόσφαιρο, υποφέρουμε για το ποδόσφαιρο. Γνωρίζω ότι κερδίζουμε πολλά χρήματα και να έχουμε μια προνομιούχα ζωή, αλλά είμαστε άνθρωποι, υπάρχει κάτι τόσο πολύ μεγαλύτερο από το ποδόσφαιρο σε αυτόν τον κόσμο και χθες (σ.σ: προχθές) το βράδυ το αισθάνθηκα. Όταν ήμουν στο πούλμαν, δεν μπορώ να ξεχάσω τα πρόσωπα, δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτά τα πρόσωπα. Ήταν απίστευτο».
