Μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα «στοχοποιεί» τους ιούς της ηπατίτιδας B και C και τους σχετίζει με τον αυξημένο κίνδυνο για την εκδήλωση του Πάρκινσον, μιας εξαιρετικά πολύπλοκης νόσου στην οποία παίζουν ρόλο γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. «Είναι πιθανό ο ιός της ηπατίτιδας, ή ίσως η θεραπεία για τη μόλυνση αυτή, να πυροδοτεί το Πάρκινσον. Ή μπορεί οι άνθρωποι που είναι ευάλωτοι σε μολύνσεις ηπατίτιδας να είναι επίσης πιο ευάλωτοι στη νόσο Πάρκινσον», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Τζούλια Πάκπουρ.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Neurology της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 22.000 άτομα. Αυτό που ανακάλυψαν ότι είναι ότι όσοι είχαν ηπατίτιδα Β είναι 76% πιθανότερο να εμφανίσουν Πάρκινσον, ενώ για όσους είχαν ηπατίτιδα C ο κίνδυνος είναι αυξημένος κατά 51%.
Οι ασθενείς με αυτοάνοση ηπατίτιδα, χρόνια ενεργή ηπατίτιδα και HIV δεν έχουν αυξημένο κίνδυνο για Πάρκινσον.
Πολλοί είναι οι φορείς του ιού της ηπατίτιδας που δεν το γνωρίζουν, λόγω έλλειψης συμπτωμάτων. Η ηπατίτιδα Β μεταδίδεται με το αίμα ή με τα σωματικά υγρά κατά τη διάρκεια του σεξ, αλλά και αν το «χτύπημα» τατουάζ ή το πίρσινγκ γίνονται με μη αποστειρωμένα εργαλεία, αν υπάρχει κοινή χρήση οδοντόπαστας ή ξυραφιού με μολυσμένο άτομο, ή κατά την ανταλλαγή συρίγγων μεταξύ τοξικομανών.
Η ηπατίτιδα C μεταδίδεται με παρεμφερείς τρόπους, αλλά επίσης περνάει από τη μητέρα στο παιδί κατά τη γέννα.
