Μέσα της ενώνονταν η Πορτογαλία και η Βραζιλία. Χάρη σε αυτήν ολόκληρος ο πλανήτης έμαθε τη σάμπα, και για δύο δεκαετίες, από το 1930 έως το 1950, το υποκριτικό της ταλέντο, το τραγούδι και τα… κουνήματά της την έκαναν απόλυτη σταρ, με θαυμαστή ακόμα και τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ που την κάλεσε να τραγουδήσει στον Λευκό Οίκο.
Η Κάρμεν Μιράντα (Carmen Miranda) γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1909 στην Πορτογαλία ως Μαρία ντο Κάρμο Μιράντα ντα Κούνια.
Σε ηλικία σχεδόν ενός έτους μετακόμισε στη Βραζιλία, όταν η μητέρα της πήγε να βρει τον μετανάστη σύζυγό της. Το άστρο της άρχισε να ανατέλλει στη νέα της πατρίδα στο τέλος της δεκαετίας του 1920: Η Κάρμεν Μιράντα κατακτά το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, και μέχρι τα μέσα του 1930 είχε γίνει η πιο διάσημη τραγουδίστρια στη Βραζιλία.
Όταν το 1939 ο παραγωγός Λι Σούμπερτ την είδε να τραγουδά σε ένα καζίνο στο Ρίο της προσέφερε αμέσως συμβόλαιο για το Μπρόντγουεϊ, στο έργο The Streets of Paris. Ένα χρόνο αργότερα έκανε την πρώτη της ταινία στο Χόλιγουντ.
Οι συμπατριώτες της δεν είδαν με καλό μάτι την απουσία της στην Αμερική, ωστόσο το νέο της κοινό άρχισε να τη λατρεύει.
Τα εξωτικά της ρούχα και η προφορά της έγιναν σήμα κατατεθέν. Το 1940 ψηφίστηκε ως η τρίτη πιο διάσημη προσωπικότητα στις ΗΠΑ. Το καπέλο με τα φρούτα, που αποτέλεσε και έμπνευση για το μπλε κορίτσι στις μπανάνες Chiquita, το πλάσαρε το 1943. Την ίδια χρονιά ο Ντάφι Ντακ, το διάσημο καρτούν, γίνεται Κάρμεν Μιράντα.
Η πληθωρική σταρ μέχρι το 1945 κατάφερε να είναι η πιο ακριβοπληρωμένη γυναίκα στις ΗΠΑ. Στα ρεκόρ της και το γεγονός ότι ήταν η πρώτη από την Λατινική Αμερική που απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ.
Η Carmen Miranda καθιέρωσε την εικόνα της κεφάτης περφόρμερ, με το καπέλο-φρουτιέρα, τα ασυνήθιστα ρούχα, τα ογκώδη παπούτσια. Αν και μικροκαμωμένη στη σκηνή γινόταν… τεράστια! Σήμερα η περσόνα της παραμένει δημοφιλής στα drag show.
Παντρεύτηκε μόλις μία φορά, αν και είχε αμέτρητους εραστές, και το άστρο της έσβησε στα 46 της, στις 5 Αυγούστου 1955. Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπάει, αποτέλεσμα της χρόνιας κατανάλωσης αλκοόλ, τσιγάρων, αμφεταμινών και βαρβιτουρικών. Η κηδεία της έγινε στη Βραζιλία όπου σήμερα υπάρχει και μουσείο προς τιμή της.
