Πριν από μερικές ημέρες, η φύση στην Κρώμνη είχε βάλει τα… λευκά της. Το τοπίο ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακό. Το χιόνι είχε σκεπάσει τα πάντα και ο δυνατός ήλιος που ξεπρόβαλλε μέσα από τα σύννεφα τόνιζε την ομορφιά του τόπου.
Απολαύστε και εσείς τις φωτογραφίες της χιονισμένης Κρώμνης, που παραχώρησε στην ιστοσελίδα kromni.blogspot.gr ο Yakup Çolak.
Η Κρώμνη-Κρώμνα (τουρκικά: Korom) υπήρξε ιστορική κωμόπολη του Πόντου, «η κιβωτός του ελληνισμού του Πόντου» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Το όνομα της άλλοτε ιστορικής, ορεινής κωμόπολης παραπέμπει στην ομηρική Κρώμνα της Παφλαγονίας. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για το συσχετισμό των δύο πόλεων, οι ιστορικοί Οικονομίδης και Ιωαννίδης υποστηρίζουν ότι πιθανόν οι μεταλλωρύχοι κάτοικοι της παφλαγονικής Κρώμνας να έφτασαν μέχρι την ιστορική κωμόπολη την περίοδο της γέννησης του Χριστού και να έχτισαν εκεί την ποντιακή Κρώμνη.
Πάντως, η Κρώμνη υπήρχε σαν οικισμός από τη βυζαντινή περίοδο, εν μέσω υψηλών βουνοκορφών και κάστρων που περιφρουρούσαν τη λεγόμενη «βασιλική οδό», που οδηγούσε από την Τραπεζούντα στην Παϊπούρτη.Ο πληθυσμός της ενισχύθηκε μετά την Άλωση της Τραπεζούντας και άρχισαν σταδιακά να δημιουργούνται οι τοπικές ενορίες.
Όμως, ο πόλεμος, οι εκτελέσεις, οι σφαγές και οι διωγμοί των Ελλήνων του Πόντου, κυρίως μετά το 1919, μείωσαν δραματικά τον πληθυσμό της. Οι λίγες οικογένειες που έμειναν μέχρι το τέλος αναγκάστηκαν να εκπατριστούν με τη Συνθήκη της Λοζάνης. Στις 31 Ιανουαρίου 1924, μέσα στο καταχείμωνο, δόθηκε η εντολή εκκένωσης της Κρώμνης. Οι Κρωμναίοι διεσπάρησαν σε πολλούς οικισμούς της Ελλάδας. Πάντως απόγονοι Κρωμναίων βρίσκονται σήμερα στην Καλαμαριά, όπου λειτουργεί η Αδελφότης Κρωμναίων.
