Κάνοντας μια βόλτα στην κεντρική πλατεία της Τραπεζούντας από την πάνω πλευρά της, παρατηρούμε πως το γκρίζο και το μουντό του τσιμέντου κάτω από τη γέφυρα (που οδηγεί στο αεροδρόμιο και το κέντρο της πόλης), «σπάει» και ζωντανεύει από μια πληθώρα ζωγραφιών σε τοίχους και κολόνες, που απεικονίζουν διάφορα μνημεία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής – στη συντριπτική πλειονότητά τους ελληνικά.
Έτσι, η βίλα του τραπεζίτη Καπαγιαννίδη, η Παναγία Σουμελά, η ποντιακή λύρα και η παραδοσιακή τοπική φορεσιά του Πόντου, η Αγια-Σοφιά, το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, τα λεφτοκάρια και άλλα χαρακτηριστικά της περιοχής διαφημίζονται με έξυπνο τρόπο.
Σημεία ευχάριστα, ιδιαίτερα, τα οποία δεν περνούν απαρατήρητα από τον επισκέπτη.
Κάπως έτσι δίνεται χρώμα στην καθημερινότητα των Τραπεζουντίων αλλά και η ευκαιρία στους επισκέπτες να ρωτήσουν, να μάθουν, να φωτογραφηθούν με τις υπέροχες και αξιοζήλευτες αυτές δημιουργίες.
Η βίλα του τραπεζίτη Καπαγιαννίδη επιβλητική ακόμα και σε ζωγραφιά
Άραγε, αν ο κόσμος μας ακολουθούσε αυτό το παράδειγμα κι έντυνε κάθε τι γκρίζο σημείο με χρώματα προς όφελος της καθημερινότητας αλλά και της οικονομίας –αφού άμεσα διαφημίζεται ένα μνημείο–, να ήταν καλύτερος;
Κείμενο-φωτογραφίες: Βασίλης Καρυοφυλλίδης
