Με κάποιους να αναζητούν ένα χαρτομάντηλο αλλά όλους να χαρίζουν το πιο θερμό τους χειροκρότημα, η ιστορία της Αντιγόνης Μαυρομματοπούλου ξεκίνησε για ένα ακόμα ταξίδι, αυτή τη φορά θεατρικό. Η ευχή της γιαγιάς για το ψωμί (δια στόματος της Αντιγόνης Φρυδά που έχει τον ομώνυμο ρόλο στον θεατρικό μονόλογο Η Αφήγηση της Αντιγόνης) ήταν το πιο ιδανικό κλείσιμο για μια παράσταση που δεν μιλά για τίποτε άλλο παρά για μια ατελείωτη προσφυγιά, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.
Η «Αφήγηση της Αντιγόνης» σε σκηνοθεσία Αντιγόνης Νέτα παρουσιάζει τη ζωή της προγιαγιάς της. Η πρεμιέρα έγινε τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Στο επίκεντρο του θεατρικού μονολόγου ένα ωραιότατο χαλί, προίκα της Αντιγόνης Μαυρομματοπούλου, και μία ροδακινιά σαν αυτή που είχε στο πατρικό της σπίτι στην Ίμερα του Πόντου. Σε κάθε σταθμό του προσφυγικού ταξιδιού της, είτε είναι στην ευκατάστατη ζωή στην Τασκένδη, είτε σε ένα φτωχικό διαμέρισμα στο Βατούμ, είτε στις λάσπες της Κοζάνης, είτε σε ένα «καταπατημένο» σπίτι στη Θεσσαλονίκη, προσπαθεί να δημιουργήσει μία ρίζα· μαζί της ταξιδεύει το χαλί (μέχρις ότου αναγκάζονται να το πουλήσουν για να γλιτώσουν από την πείνα) και εκείνη ονειρεύεται μια μεγάλη ροδακινιά.
«Κουράστηκα, δεν αντέχω άλλο τις προσφυγιές» ακούγεται να λέει η Αντιγόνη Μαυρομματοπούλου, μια γυναίκα τολμηρή και γενναία, που σκοπός της ήταν να επιστρέψει πίσω στον Πόντο, εκεί όπου είχε αφήσει τον πρωτότοκο γιο της – ένας καημός που παρέμεινε ακόμα και μετά τη συνάντησή τους, έπειτα από 12 χρόνια, στην Ελλάδα.
«Ξένοι ήμασταν». Τα λόγια της Αντιγόνης Μαυρομματοπούλου γίνονται λόγια της Αντιγόνης Φρυδά (φωτ.: Βασίλης Τσενκελίδης)
Η Αντιγόνη Φρυδά στη σκηνή ξεδιπλώνει μια ιστορία με αμέτρητους σταθμούς, κακουχίες αλλά και ελπίδα ότι κάποια στιγμή τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. «Φοβερή είναι. Έτσι τα έλεγε και η μάνα μου» ακούγεται κάποια στιγμή να λέει κάποιος από τα πίσω καθίσματα του θεάτρου. Είναι ο Ματθαίος Μαυρομματόπουλος, το τελευταίο εν ζωή παιδί της Αντιγόνης που ήρθε και αυτός στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Στα μπροστινά καθίσματα η τρισέγγονη Αλεξάνδρα Σωτηρίου, που στην παράσταση ακούγεται να τραγουδά το «Tili tili bom».
«Η αφήγηση της Αντιγόνης είναι η αφήγηση της ξεριζωμένης μάνας. Ο σπαραγμός τού αποχωρισμού. Η βαθιά μαχαιριά της ξενιτιάς. Ο αλάλητος πόνος της προσφυγιάς. Η ψυχωμένη γυναίκα αντικαθιστά την πατρίδα και δίνει νόημα στη ζωή των απογόνων», γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα που συνοδεύει το πρόγραμμα της παράστασης η ιστορικός και συγγραφέας Μαριάννα Κορομηλά.
Αντιγόνη Φρυδά και Αντιγόνη Νέτα μετά το τέλος της παράστασης (φωτ.: Βασίλης Τσενκελίδης)
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο pontos-news.gr η σκηνοθέτρια, και δισέγγονη της Αντιγόνης Μαυρομματοπούλου, Αντιγόνη Νέτα, είχε πει ότι κατά τη διάρκεια των προβών η πρωταγωνίστρια της έλεγε χαριτολογώντας ότι αν δεν την είχε μπροστά της δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο ρόλος της συνέβη στην πραγματικότητα.
«Η Αντιγόνη Νέτα δεν τιμά μόνο την προγιαγιά. Τιμάει την Ίμερα του Πόντου, μια μικρή και ιερή πατρίδα που δεν θα χαθεί ποτέ όσο ζει η μνήμη», καταλήγει η Μαριάννα Κορομηλά.
- Ο μονόλογος Η Αφήγηση της Αντιγόνης ανεβαίνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, κάθε Δευτέρα και Τρίτη έως τις 3 Ιανουαρίου 2017.
