Το βιβλίο του Τάσου Κοντογιαννίδη Μπαϊρακτάρης – Πολιτικοί και κουτσαβάκηδες επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Άγκυρα» εμπλουτισμένο με νέα στοιχεία και γεγονότα από τη δράση του Δημήτρη Μπαϊρακτάρη, του αστυνομικού διευθυντή που σύνδεσε το όνομά του με την καταπολέμηση της εγκληματικότητας στην παλιά Αθήνα.
Η δράση του Μπαϊρακτάρη άρχισε με το διορισμό του από τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη, «δια να αντιμετωπίση με τας στιβαράς του χείρας» την εγκληματικότητα που μάστιζε τότε την πρωτεύουσα.
Κατάργησε το άβατο του Ψυρρή, ταπεινώνοντας τους μάγκες και τα κουτσαβάκια που κυκλοφορούσαν οπλισμένοι και είχαν καταστεί ο φόβος και ο τρόμος των περιοίκων, κόβοντας το μισό μουστάκι, την αφέλεια των μαλλιών και το ένα μανίκι από το σακάκι τους, ενώ τους έβαζε να καταστρέψουν οι ίδιοι με τη βαριοπούλα στο αμόνι, μαχαίρια και πιστόλια. Τους εξαφάνισε από την πιάτσα, αφού δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν πλέον χωρίς … μουστάκι!
Αντιμετώπισε, μετά από καταγγελίες οικογενειαρχών, με πρωτότυπο τρόπο τους… γυμνιστές, κατάσχοντας τα ρούχα τους, και εισηγήθηκε και καθιερώθηκαν επί των ημερών του τα συγγραφικά δικαιώματα όταν παρέστη σε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας των συγγραφέων. Εξαφάνισε τους επαίτες, βρίσκοντάς τους δουλειά σε εργοστάσια και χωράφια, οι Αθηναίοι γλεντούσαν στις ταβέρνες χωρίς μαχαιρώματα, τα χασισοποτεία έκλεισαν, ενώ καταπολέμησε την αισχροκέρδεια επιβάλλοντας στα αρτοποιεία να μην πωλούν ελλιποβαρές ψωμί.
Μεγάλη ήταν η συμβολή του Μπαϊρακτάρη στην ομαλή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 1896, βάζοντας κλέφτες και πορτοφολάδες ενώπιων των ευθυνών τους. Τους έφερε στο φιλότιμο, και σ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων κυνηγούσαν οι ίδιοι τους κλέφτες! Ήταν αυτός που ανακάλυψε και εφάρμοσε τις αντλίες νερού για την διάλυση των παράνομων συγκεντρώσεων, καταβρέχοντας τους διαδηλωτές, ενώ δεν δίσταζε να τα βάλει ακόμα και με τους κομματάρχες όταν του έφερναν εμπόδια στο έργο του. Αντιμετώπισε με σκληρό τρόπο την χαρτοπαιξία, από την οποία καταστράφηκαν οικογένειες, και η τελευταία του προσφορά στην πατρίδα ήταν όταν οδήγησε το Σύνταγμά του εναντίον των Τούρκων στη μοναδική νικηφόρο μάχη στο Γρίμποβο της Ηπείρου, στην ταπεινωτική ήττα του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897.
