Η καταγραφή ενός γεγονότος στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες είναι ένα γεγονός που μένει στην ιστορία.
Όμως αυτό που έζησαν το βράδυ της Τρίτης πολύ περισσότερα από 10.000 άτομα κάθε ηλικίας, Πόντιοι και μη, στο χώρο γύρω από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην ψυχή και στη μνήμη τους.
Οι κεντρικότατες οδοί Αγγελάκη, Στρατού, Γ΄ Σεπτεμβρίου, και το ρεύμα της Εγνατίας προς ανατολικά, οι δρόμοι που κυκλώνουν το εκθεσιακό κέντρο, οι πολύβουοι από αυτοκίνητα σχεδόν ολόκληρο το 24ωρο, από τις 23:00 περίπου το βράδυ και για περισσότερο από μισή ώρα γέμισαν ποντιακή ψυχή, ποντιακούς ρυθμούς, από άτομα που χόρεψαν χαμογελαστά και με πείσμα για να καταγράψουν στην παγκόσμια ιστορία τον μεγαλύτερο χορό ομάλ’ που χορεύτηκε ποτέ!
Η λύρα του Ματθαίου και η φωνή του Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη έδιναν τον τόνο. Τα ηχεία αναπαρήγαν το ρυθμό σε μεγάλο μέρος του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Ο κόσμος χόρευε και ο στόχος για την καταγραφή στα ρεκόρ Γκίνες φαίνεται ότι επετεύχθη, αφού η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Ήταν πολύ περισσότεροι οι συμμετέχοντες από τις 5.000 που ήταν ο στόχος. Αυτό που έζησε η Θεσσαλονίκη τη γλυκιά σεπτεμβριανή βραδιά της 13ης Σεπτεμβρίου είναι σίγουρο ότι θα συζητιέται για χρόνια.
Η προσδοκία και το ξέσπασμα
Με την προσδοκία και με τη φλόγα στα μάτια να πετύχουν το ρεκόρ κατέφθαναν από νωρίς στον συναυλιακό χώρο της 81ης ΔΕΘ χιλιάδες άτομα κάθε ηλικίας, κάποιοι με μπλούζες συλλόγων και άλλοι με ποντιακές φορεσιές.
Γύρω στις 21:30, την ώρα που ήταν προγραμματισμένη να ξεκινήσει η συναυλία, οι αδελφοί Τσαχουρίδη βγήκαν στη σκηνή. Ο κόσμος τούς υποδέχθηκε με επευφημίες και χειροκροτήματα και αυτοί παρουσίασαν ένα ιδιαίτερα ευχάριστο πρόγραμμα που τα είχε όλα. Ποντιακά τραγούδια, σύγχρονα νεοελληνικά, πολύ γνωστά από το ξένο ρεπερτόριο, ακόμα και ρωσικά παραδοσιακά.
Λίγα λεπτά πριν από τις 23:00 ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης ζήτησε από τον κόσμο να βγει από τις δύο πύλες του εκθεσιακού κέντρου με τάξη και προσοχή, για να ξεκινήσει η προσπάθεια για το ρεκόρ Γκίνες.
Οι περίπου 60 οδηγοί με λαχανί μπλουζάκια καθοδήγησαν τον κόσμο, ο οποίος κύκλωσε σε τρεις και σε τέσσερις σειρές το (περιμέτρου περίπου τριών χιλιομέτρων) εκθεσιακό κέντρο.
Σε λίγα λεπτά όλα ήταν έτοιμα, και με το έναυσμα του Κωνσταντίνου Τσαχουρίδη ξεκίνησε ο χορός. Για 15 λεπτά, όσος χρόνος απαιτούνταν για να καταγραφεί το ρεκόρ, το κέφι ήταν ανεξάντλητο, τα χαμόγελα πλατιά και τα πόδια κινούνταν στους ρυθμούς της κεμεντζέ. Ανθρώπων άγνωστοι μεταξύ τους, ηλικιωμένοι πλάι σε νεαρούς, όμορφες κοπέλες δίπλα σε μπαρουτοκαπνισμένους χορευτές…
Όταν ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης ανακοίνωσε ότι η καταγραφή έγινε, παρότρυνε τον κόσμο να χορέψει και το μεγαλύτερο τίκ’ που χορεύτηκε ποτέ!
Έγινε κι αυτό, και στη συνέχεια, για αρκετά λεπτά, ο κόσμος συνέχιζε να χορεύει ποντιακούς ρυθμούς μέσα στους δρόμους αυθόρμητα, σε μικρότερους κύκλους.
Η βραδιά της 13ης Σεπτεμβρίου 2016, η φωτισμένη με το αρκετά γεμάτο φεγγάρι της συμπρωτεύουσας, έδειξε ξεκάθαρα ότι ενωμένος ο ποντιακός ελληνισμός μπορεί να πετύχει ακόμα και τα πάντα!
Κείμενο: Ρωμανός Κοντογιαννίδης.
Φωτογραφίες: Φίλιππος Φασούλας.
