Στις ελληνικές καλένδες παραπέμφθηκε για μία ακόμα φορά, τρίτη στην ιστορία του Ισραήλ, η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την εθνική Βουλή, την Κνεσέτ. Στη χθεσινή συζήτηση, τη θέση της κυβέρνησης Νετανιάχου παρουσίασε ο υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου Τζάτσι Χανέγκμπι, ο οποίος περιορίστηκε να δηλώσει ότι κατανοεί τα συναισθήματα των βουλευτών που τοποθετήθηκαν έναντι των «τραγικών γεγονότων», τα οποία δεν αποκάλεσε Γενοκτονία.
Κατόπιν αυτού και παρόλο που στις παρεμβάσεις τους τόσο ο πρόεδρος της Κνεσέτ όσο και η εισηγήτρια της πρότασης για αναγνώριση, πρόεδρος του κόμματος Μερέτζ, επικαλέστηκαν τον πρόσφατα τεθνεότα νομπελίστα συγγραφέα, φιλόσοφο και επιζήσαντα του Ολοκαυτώματος Έλι Βίζελ, η πρόταση ούτε καν μπήκε σε ψηφοφορία.
Αντιθέτως, εγκρίθηκε με ψήφους 24 υπέρ σε σύνολο 120 βουλευτών (χωρίς καμία ψήφο κατά), η παραπομπή του θέματος στην Επιτροπή Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού. Όπου έχει ξανασυζητηθεί στο παρελθόν.
Ο Έλι Βίζελ που από το 2007 με ανοιχτή επιστολή του είχε ζητήσει την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων είχε πει: Η απάθεια απέναντι στα δεινά βοηθά τον εχθρό
Η επικεφαλής του Μερέτζ Ζεχάβα Γκαλ-Ον τόνισε στην ομιλία της ότι παρά τη συμφωνία του Ισραήλ με την Τουρκία, η χώρα της θα πρέπει να πάρει τη δύσκολη απόφαση και να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, όπως άλλωστε και η Βουλή.
«Το “δεν ξεχνώ” είναι μια ηθική επιταγή, την οποία δεν ακούσαμε», είπε η πρόεδρος του Μερέτζ.
Έξω από την Κνεσέτ είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες άνθρωποι που ζητούσαν να αναγνωριστεί η γενοκτονία. Ανάμεσα στα συνθήματά τους ήταν αυτό που έγραφε: «Δώστε αγώνα, για να σταματήσετε τη μηχανή άρνησης της γενοκτονίας από την Τουρκία».
«Το Ισραήλ αρνείται τη Γενοκτονία των Αρμενίων», σύνθημα στη διαδήλωση
Ο Ισραηλινός πρώην βουλευτής και πρόεδρος της διακοινοβουλευτικής ομάδας φιλίας Ισραήλ-Αρμενίας Αλεξάντερ Ζίνκερ διατύπωσε στο Armenpress την εκτίμησή του για τα αίτια της μη αναγνώρισης, πέραν της αμιγώς πολιτικής διάστασης: «Μια τέτοια συμπεριφορά εκ μέρους της κυβέρνησης και εκπροσώπων του κοινωνικοπολιτικού οικοδομήματος απηχεί την αντίληψή τους ότι η δική τους τραγωδία είναι ξεχωριστή».
