Η Σινώπη διαθέτει το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο φυσικό λιμάνι στην Πόντο. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που αποτέλεσε την πρώτη αποικία των Μιλησίων, για να γίνει στη συνέχεια η ίδια η Σινώπη η μητρόπολη των περισσοτέρων ελληνικών πόλεων του Πόντου.
Μεγάλη η ναυτική παράδοση των Σινωπέων, οι οποίοι εγκαταλείποντας βίαια το 1923 την περιοχή, την μετέφεραν στη γη που έκαναν πατρίδα. Τα έθιμά τους όμως είχαν ριζώσει στον Πόντο και μέχρι σήμερα, οι μουσουλμάνοι ναυτικοί διατηρούν ένα από αυτά, το επιλεγόμενο «Έγια μόλα – έγια λέσα, χελέσα» ή απλά «Χελέσα». Φυσικά το έχουν εντάξει στη θρησκεία τους και έχουν μύθους γύρω από αυτό, καθαρά… τουρκικούς.
Φέτος το έθιμο γιορτάστηκε στις 27 Ιουνίου, στο πλαίσιο του Ραμαζανιού, και συμμετείχε το σύνολο των Αρχών της Σινώπης.
Δεκάδες νέοι και νέες με ναυτικές στολές και μπόλικες τουρκικές σημαίες, δημιούργησαν μια πομπή μεταφέροντας ένα καραβάκι, στολισμένο με δεκάδες φωτάκια και (ξανά) τουρκικές σημαίες, τραγουδώντας στίχους στα τουρκικά που όμως είχαν για επωδό το «Έγια μόλα – έγια λέσα, χελέσα»…
Έγια μόλα – έγια λέσα
χελέσα, γιαλέσα,
έγια μόλα,
γιούσα χοπ…
Στη διάρκεια της εκδήλωσης τα όργανα παίζουν και ο κόσμος χορεύει… Το έθιμο συνοδεύεται από τη συλλογή χρημάτων από σπίτια και καταστήματα, τα οποία διατίθενται για διάφορους σκοπούς.
