Η άμεση γειτνίαση με την ανοιχτή θάλασσα του Βορρά και το φυσικό τείχος των ποντιακών ορίων από το Νότο «χαρίζουν» στον Εύξεινο Πόντο το προνόμιο των πολλών βροχοπτώσεων. Τα υγρά νέφη που δεν μπορούν να προχωρήσουν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, ανακυκλώνονται και αφήνουν την υγρασία τους στα πλούσια σε βοσκή οροπέδια, τα γνωστά παρχάρια.
(Φωτ.: Flickr / Fatih Kocyigit)
Εθιμικά η έναρξη της περιόδου σε αυτά θερινά βοσκοτόπια –κατά τον Θωμά Σαββίδη και το αντίστοιχο λήμμα στην Ποντιακή Εγκυκλοπαίδεια– είναι στις 29 Ιουνίου, την ημέρα των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Ένα από τα πιο γνωστά παρχάρια των Ποντικών Άλπεων, που αποτελεί και πόλο έλξης για τους τουρίστες, είναι το παρχάρι Πετράν στην επαρχία Ικίζντερε (τουρκικά: İkizdere), σε απόσταση περίπου 80 χλμ. από το κέντρο του νομού, την πόλη Ρίζαιο.
Ο νομός Ριζούντας έχει απότομα φαράγγια, συνήθως καλυμμένες με χιόνι βουνοκορφές, και καταπράσινα οροπέδια.
(Φωτ.: Flickr / Fatih Kocyigit)
Το Πετράν, σε υψόμετρο από 2.200 έως 2.600 μέτρα, έχει χιόνι ακόμα και το καλοκαίρι. Το χειμώνα οι επισκέπτες και οι ντόπιοι κάνουν… petranboard, δηλαδή snowboard με αυτοσχέδιες σανίδες. Το δε καλοκαίρι γεμίζουν τον βουκολικό οικισμό αναζητώντας δροσιά και ό,τι έχει απομείνει από το (πολύ) χιόνι του χειμώνα.
