Παιδί μεταναστών από το Λιβαδερό Κοζάνης που γεννήθηκε στη Ζυρίχη, η δημοσιογράφος και ανταποκρίτρια της ΕΡΤ στη Μαδρίτη Δώρα Μακρή αποφάσισε πρόσφατα να εκδώσει μια σειρά διηγημάτων, ουσιαστικά τις ιστορίες που έγραφε για κείνην ή για τους φίλους της και περιγράφουν όλα όσα ζει είτε στην Ισπανία την τελευταία 20ετία είτε στην Ελλάδα που είναι το απάγκιο της και όπου μεγάλωσε. Ιστορίες υπό τη μορφή διηγήματος, γραμμένες με τρυφερότητα, με αλήθεια, χωρίς επιτήδευση, με το στοιχείο της ανθρωπιάς να κυριαρχεί. Ένα από τα διηγήματά της καταπιάνεται με τους Πόντιους.
«Οι Πόντιοι, ο κεμεντζές τους κι εμείς οι άλλοι» τιτλοφορείται το διήγημα της Κοζανίτισσας, και Βλάχας στην καταγωγή, Δώρας Μακρή.
Η συγγραφέας διηγείται τον τρόπο με τον οποίον έγιναν δεκτοί οι Πόντιοι στα χωριά της Κοζάνης όπου «η λέξη “αούτος” […] στις δεκαετίες ’70 και ’80 αυτομάτως σήμαινε Πόντιος, υποδεέστερος, φτωχός, πονηρός». Και διατυπώνοντας κριτική συνεχίζει: «Μια χαρά ιδέα είχαμε για ανθρώπους που ξεριζώθηκαν, δολοφονήθηκαν, διώχθηκαν, για να βρεθούν στην πατρίδα, τη γλώσσα της οποίας ομιλούσαν αιώνες ολόκληρους». Τότε δεν ήξερε. Αλλά σήμερα ομολογεί ότι θα ήθελε να ξανασυναντήσει Πόντιες και Μικρασιάτισσες συμμαθήτριες που δεν ήταν στις παρέες της, για να τους πει ότι «το άκουσμα του κεμεντζέ τους με κάνει να νιώθω τον πόνο τους για πατρίδες που δεν έχασα, για ξεριζωμό που δεν έζησα, για γενοκτονίες που δεν μου μίλησε κανείς. Τότε. Τώρα, ναι, συγκινούμαι με τον κεμεντζέ για το αίμα που κουβαλάει».
- Το βιβλίο της Δώρας Μακρή Οι Λεύκες, ο Λόρκα κι ο Ελύτης κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ταξιδευτής.
