Ένας φίλος που ήταν για χρόνια κοντά στον Αριστοτέλη Ωνάση, μου εξιστόρησε ένα περιστατικό. Ο μεγάλος εκείνος Έλληνας του είχε εκμυστηρευτεί ότι ο ταξίαρχος Ιωαννίδης, την άνοιξη του 1974, είχε πει στον ίδιο ότι «Θα γίνουν καλά πράγματα για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Θα πάρουμε τη Βόρειο Ήπειρο και την Κύπρο. Έχουμε τη στήριξη των ΗΠΑ. Μόνο που μου ζητάνε να βγάλω από τη μέση τον Μακάριο, για να έχουμε τη στήριξή τους».
Τότε ο πανέξυπνος Καππαδόκης (και όχι Σμυρνιός) γύρισε και του είπε: «Και γιατί σου ζητάνε να τον βγάλεις εσύ από τη μέση και δεν το κάνουν οι ίδιοι; Γιατί πρέπει να το κάνεις εσύ;».
Ο Ιωαννίδης δεν άκουσε τον Ωνάση και έκανε το προδοτικό πραξικόπημα, που άνοιξε το δρόμο για τον Αττίλα και την κατάληψη του 40% της Μεγαλονήσου.
Όταν ήμουν ανθυπίλαρχος, το 1981, στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Τεθωρακισμένων διοικητής ήταν ο τότε ταξίαρχος Νικόλαος Γρυλλάκης. Σε μια από τις συγκεντρώσεις της Παρασκευής, μιλώντας σε όλους τους ανθυπιλάρχους, μας είπε την εξής ιστορία:
Όταν ο ταξίαρχος Ιωαννίδης έκανε το προδοτικό πραξικόπημα, είχε πάρει διαβεβαιώσεις από κάποιον αξιωματούχο της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα ότι δεν πρόκειται να αντιδράσει η Τουρκία. Τις ημέρες που άρχισαν οι Τούρκοι να συγκεντρώνουν στρατεύματα στη Μερσίνα, ο Αμερικανός… αξιωματούχος συνέχισε να διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για ασκήσεις. Όταν ξεκίνησαν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί και άρχισε η απόβαση, ο Ιωαννίδης εξοργισμένος αναζήτησε τον Αμερικανό αξιωματούχο στην πρεσβεία, για να του διαμαρτυρηθεί γιατί δεν τήρησε τις υποσχέσεις και τις διαβεβαιώσεις που του είχε δώσει.
Όμως η απάντηση που πήρε από τον τηλεφωνητή της πρεσβείας ήταν «δεν υπηρετεί τέτοιο άτομο στην πρεσβεία μας κύριε…» και του έκλεισε το τηλέφωνο.
Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι μας και κυρίως την γνωρίζουν οι συγγενείς των χιλιάδων θυμάτων και αγνοουμένων, οι δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες των Κατεχομένων και ολόκληρος ο ελληνισμός, που κουβαλάει τις μνήμες της εισβολής και τον πόνο της συνεχιζόμενης κατοχής του 40% της Κύπρου.
Οι μέρες που ζούμε θυμίζουν σκηνικό ανωμαλίας.
Η Ελλάδα είναι μια ημικατεστραμμένη χώρα, ο κοινωνικός ιστός έχει διαλυθεί, το κράτος έχει τεθεί στην υπηρεσία των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, των ΜΚΟ, των αλληλέγγυων και των κάθε είδους μπουκαδόρων, και φυσικά τα αδιέξοδα στην οικονομία παραμένουν.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική των ανοικτών συνόρων και οι καταστροφικοί χειρισμοί στο Προσφυγικό –μεταξύ αυτών και η αποδοχή της περίεργης εμπλοκής του ΝΑΤΟ στο θέμα αυτό– στην κυριολεξία έχουν οδηγήσει στην γεωπολιτική περιθωριοποίηση της πατρίδας μας στη διεθνή σκηνή, ακόμα και στην ίδια τη δική μας ΕΕ, και στην κατάρρευση του οικοδομήματος των επιχειρημάτων μας στο Αιγαίο, σε μια περίοδο που η ρευστότητα και η αστάθεια στη Μέση Ανατολή τείνει να επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.
Η Τουρκία, τρομοκρατημένη υπό το φάσμα της Κουρδικής Απειλής, προσπαθεί να πιαστεί απ’ όπου μπορεί κι απ’ όπου βρει, ενώ έχει θέσει ως κυρίαρχο στόχο την εξομάλυνση των σχέσεών της με την Αίγυπτο, τη Ρωσία, το Ισραήλ, ακόμα και τον ίδιο τον Άσαντ.
Σε μια τέτοια περίοδο, που φυσιολογικά θα έπρεπε να παρατηρείται ύφεση, η Τουρκία προβαίνει σε μια πρωτοφανή κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο, με επαναλαμβανόμενες υπερπτήσεις πάνω από ΕΛΛΗΝΙΚΑ νησιά του Αιγαίου επί τρεις συνεχόμενες ημέρες, λες και οι Τούρκοι και κάποιοι άλλοι περιμένουν έναν Έλληνα να καταρρίψει ένα τουρκικό αεροσκάφος, για να ακολουθήσει στη συνέχεια το σενάριο που είδαμε να παίζεται στην Κύπρο το 1974, με τις παραλλαγές που απαιτεί η γεωπολιτική συγκυρία και η γεωγραφική ιδιαιτερότητα του αιγαιακού χώρου.
Προσοχή, αδέλφια, οι ελληνοτουρκικές κρίσεις πάντα –μα πάντα– σχεδιάστηκαν σε ξένα γραφεία και στη συνέχεια οι σχεδιαστές έψαξαν τους δράστες σε Τουρκία και Ελλάδα, για να τα υλοποιήσουν.
Και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι πολιτικοί, μα πάρα πολλοί. Ο εφιάλτης της διαπραγμάτευσης του 2015 και η καταστροφική κατάληξή της με τα capital controls, το ξεπούλημα των τραπεζών και η συνεχιζόμενη καταστροφή των ελληνικών επιχειρήσεων, επ’ ωφελεία των πολυεθνικών, συνεχίζεται (περίπτωση Ηλεκτρονικής), έγινε από τέτοιους.
Προσοχή λοιπόν, γιατί ο Ιωαννίδης σάπισε στη φυλακή…
