Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, πλήθος κόσμου πήρε μέρος στις λαμπρές εκδηλώσεις για τον εορτασμό της 138ης επετείου από την Επανάσταση του Κολινδρού του 1878, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου στην κωμόπολη της Πιερίας.
Το πρωί εψάλη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου και ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση (στο χώρο της προτομής ενός εκ των πρωταγωνιστών της Επανάστασης του Ολύμπου, του Επισκόπου Κίτρους Νικολάου Λούση), κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν παρέλαση στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου και χορευτικές εκδηλώσεις στην κεντρική πλατεία του Κολινδρού.
Η ιστορική ημέρα για την απελευθέρωση του Κολινδρού και της ευρύτερης περιοχής είναι η 17η Οκτωβρίου 1912. Ήταν ημέρα Τετάρτη, εννιά το πρωί, όταν έφτασαν στην κωμόπολη, ως προπομπός του Ελληνικού Στρατού, οι αξιωματικοί Αλέξανδρος Ζάννας (υφυπουργός της Αεροπορίας αργότερα) κι Νικόλαος Πετρωτός, που φιλοξενήθηκαν στο σπίτι των αδελφών Θωμά και Βασιλείου Κομψελίδη.
Στον Κολινδρό, από την 11η πρωινή της 17ης Οκτωβρίου ουσιαστικά είχε καταλυθεί η τουρκική κυριαρχία. Ο μουδίρης (κατώτερος δικαστικός και πολιτικός άρχοντας στη διοικητική ιεραρχία της ύστερης οθωμανικής περιόδου) είχε φύγει τη νύχτα της 10ης Οκτωβρίου ακολουθούμενος από τους Τούρκους τζανταρμάδες (χωροφύλακες). Πολιτοφυλακή από νέους Κολινδρινούς οπλισμένους έλεγχε την τάξη. Τα απομεινάρια των αντάρτικων σωμάτων, οι πρόσκοποι όπως τους έλεγαν, συνεργάζονταν με το στρατό. Η 7η Μεραρχία, υπό τον συνταγματάρχη πυροβολικού Κλεομένη Κλεομένους, που είχε χωριστεί σε δύο φάλαγγες, έφτασε στον Κολινδρό στις 2:00 μ.μ. της 17ης Οκτωβρίου.
Οι λίγες ώρες που είχαν περάσει από τον ερχομό των δύο αξιωματικών ήταν αρκετές για να οργανωθεί η υποδοχή των ελευθερωτών. Παραλήρημα ενθουσιασμού, χαράς αλλά και συγκίνησης διακατείχε όλους τους κατοίκους. Οι καμπάνες των τεσσάρων εκκλησιών του Κολινδρού ηχούσαν χαρμόσυνα και τα σπίτια άνοιγαν για να υποδεχτούν τους ελευθερωτές.
