Τρεις μέρες μετά το σάλο που προκάλεσε η επαναδιατύπωση των δηλώσεων του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη ότι δεν υπήρξε Γενοκτονία αλλά εθνοκάθαρση των Ποντίων, οι ομογενείς της Αμερικής εξακολουθούν να αντιδρούν μια και βλέπουν πως η κυβέρνηση δεν παίρνει θέση και η «πέτρα του σκανδάλου» παραμένει αμετακίνητη στον υπουργικό θώκο.
Με ανακοίνωσή της η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά επιτίθεται στον υπουργό Παιδείας που αρνείται το προφανές και τεκμηριωμένο επιστημονικά έγκλημα των Οθωμανών Τούρκων εις βάρος των Ποντίων στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ακολουθεί η ανακοίνωση:
Σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή «Στον ενικό» και κατόπιν σχετικής ερώτησης του γνωστού δημοσιογράφου κ. Νίκου Χατζηνικολάου, ο υπουργός Παιδείας της Ελλάδος, κ. Νίκος Φίλης, δήλωσε ότι προσωπικά και διαχρονικά –από τα χρόνια που εργαζόταν ως δημοσιογράφος– πιστεύει ότι η σφαγή των Ποντίων, οι «θηριωδίες των Τούρκων» κατά των Ποντίων, την περίοδο 1916-1923 δεν ήταν γενοκτονία αλλά –«συμμεριζόμενος την άποψη πολλών ιστορικών και πολλών διεθνολόγων»–, μια «αιματηρή εθνοκάθαρση». Και το δήλωσε αυτό «με σεβασμό στον πόνο των Ποντίων». Επίσης διευκρίνισε ότι αυτή αποτελεί προσωπική του άποψη και δεν ταυτίζεται με την «κρατική πολιτική».
Ως γνωστόν, η Βουλή των Ελλήνων το 1994 αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία των Ποντίων και κήρυξε την 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο» κατά την περίοδο 1916-1923 όταν εξολοθρεύτηκαν από τους Τούρκους 353.000 άνθρωποι. Έχει αναγνωρίσει την σφαγή των Ποντίων ως Γενοκτονία. Όρισε δε ως γενοκτονία, «την προγραμματισμένη με βιομηχανικό τρόπο εξόντωση ενός ολόκληρου έθνους».
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου, εάν «καταλαβαίνει το βάρος που έχει η δήλωση όταν γίνεται από τον υπουργό Παιδείας… μέλος της κυβέρνησης» αποκρίθηκε «καθόλου… καμία», θέλοντας προφανώς να υποβαθμίσει την σημαντικότητα και τον αντίκτυπο της άποψής του και να μετριάσει τα αναμενόμενα επικριτικά σχόλια και αντιδράσεις.
Τελειώνοντας, αιτιολόγησε την άποψή του καταθέτοντας ως επιχείρημα ότι ο χαρακτηρισμός των θηριωδιών εθνοκάθαρσης των Τούρκων κατά των Ποντίων ως γενοκτονία υποβαθμίζει τον όρο και τη σημασία της γενοκτονίας.
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά με τα 12 ενεργά σωματεία της, αντιπροσωπεύει τον οργανωμένο ποντιακό ελληνισμό στις ΗΠΑ και Καναδά και εργάζεται άοκνα και συστηματικά, μεταξύ όλων των μείζονων εθνικών ζητημάτων, για την προώθηση και αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει και τη μηδαμινή στήριξη από την ελληνική πολιτεία, έχει επιτύχει να αποσπάσει σημαντικά ψηφίσματα από πολλές πολιτείες για αυτόν το σκοπό.
Βοηθήσαμε σημαντικά το Ελληνικό Κέντρο Ερευνών Μικράς Ασίας και Πόντου (ΕΚΕΜΑΠ) με έδρα το Σικάγο στη διοργάνωση, οικονομική και ηθική, των πέντε ακαδημαϊκών συνεδρίων και παράλληλη έκδοση των πρακτικών αυτών, όπου πάνω από συνολικά σαράντα ακαδημαϊκοί παρουσίασαν σε πρωτότυπες εργασίες την Γενοκτονία των χριστιανικών πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Είμαστε απόγονοι των Ρωμιών του Πόντου που επέζησαν σε πορείες θανάτου, σε «δικαστήρια» εξόντωσης, σε ολοκαυτώματα, σε εγκλήματα σε χωριά και χωράφια.
Αυτά κατά κάποιους νεοτερίζοντες και γραφικούς πολιτικούς της πατρίδας μας είναι τακτικές και πρακτικές απλής, έστω και «αιματηρής» εθνοκάθαρσης.
Είμαστε εγγόνια των Ρωμιών του Πόντου που υπέστησαν μια απάνθρωπη και εξευτελιστική προσφυγιά. Η προσφυγιά, κατά κάποιους άλλους νεοτερίζοντες και γραφικούς Έλληνες πολιτικούς, ήταν απλά ένας συνωστισμός σε κάποια λιμάνια όπου οι Έλληνες περίμεναν τα πλοία που θα τους πρόσφεραν μια κρουαζιέρα στο Αιγαίο με προορισμό κάποιους προσφυγικούς καταυλισμούς.
Είμαστε παιδιά Ελλήνων που αναγκάστηκαν να διαβούν το δρόμο της μετανάστευσης για ένα καλύτερο αύριο, για περισσότερες ευκαιρίες, για ένα ασφαλέστερο και καλύτερο μέλλον. Και ήταν «ευλογημένη» αυτή η μετανάστευση κατά άλλους Έλληνες πολιτικούς, μια ευλογία όμως που δεν επέλεξαν να «απολαύσουν» μήτε οι ίδιοι ούτε τα παιδιά τους.
Είμαστε Έλληνες που προσπαθούμε να κατανοήσουμε τη σκοπιμότητα όλων αυτών των παράδοξων, των υβριστικών αναληθειών που ακούγονται διαχρονικά από μέλη των ελληνικών κυβερνήσεων και καταφέρονται κατά των ίδιων των Ελλήνων.
Η IAGS, η επιστημονική ένωση ειδικών επιστημόνων για θέματα γενοκτονιών, έχει αναγνωρίσει τη γενοκτονία κατά των Ελλήνων και μάλιστα στον επίλογο του ψηφίσματός της διευκρινίζει ότι η τελευταία πράξη μιας γενοκτονίας είναι η άρνησή της. Άρα είναι εξίσου εγκληματικό για κάθε πολίτη να αρνείται το έγκλημα της γενοκτονίας. Και ο κ. Φίλης, όχι απλά ως ένας πολίτης, αλλά ως υπουργός Παιδείας, αρνείται το έγκλημα της γενοκτονίας κατά των Ποντίων, αρνείται «προσωπικά» να συμμορφωθεί με το νόμο που ψήφισε η ίδια η πατρίδα του.
Δεν θέλουμε την συμπόνια κανενός, ούτε του κ. Φίλη. Δεν χρειαζόμαστε συμπόνια. Αγωνιζόμαστε για τη δικαίωση των προγόνων μας που υπέστησαν το έγκλημα της γενοκτονίας. Και το έγκλημα αυτό δεν ήταν καμιάς μορφής «υποβαθμισμένη γενοκτονία». Ήταν ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που άνοιξε το δρόμο σε άλλες γενοκτονίες μέχρι τις ημέρες μας. Ήταν γενοκτονία.
Μετά από αυτό το εθνικά επικίνδυνο ολίσθημα του υπουργού Παιδείας (άραγε απόρροια ιδεοληψιών και «προσωπικών» εμμονών μόνο;), ο δρόμος της παραίτησης για τον κ. Φίλη θα πρέπει να είναι η μόνη επιλογή του. Και αν δεν έχει ο ίδιος την ευαισθησία ή το σθένος να το πράξει άμεσα, ας φροντίσει ο πρωθυπουργός της πατρίδας μας να τον αποπέμψει.
Έχουμε αρκετές εξωτερικές προκλήσεις και εθνικούς αλυτρωτισμούς να αντιμετωπίσουμε. Εσωτερικοί διαχειριστές «κερκοπορτών» δεν μας χρειάζονται.
Η χώρα που ανέδειξε αρχές, αξίες και ήθος δεν μπορεί να εκπροσωπείται από υβριστές.
Αυτό δεν είναι αίτημα των χιλιάδων Ποντίων των ΗΠΑ και Καναδά. Είναι απαίτηση των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων που θυσιάστηκαν για του Χριστού την Πίστη την Αγία. Είναι χρέος προς όλους αυτούς που επέλεξαν να πεθάνουν Έλληνες.
