Αποστολή του pontos-news.gr στην Ίμβρο
Ποτέ άλλοτε σε σχολείο δεν υπήρξαν τόσα μάτια που να δακρύσουν κατά τη διάρκεια ενός αγιασμού. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξαν τόσα χέρια που άγγιξαν με λατρεία τους τοίχους. Ποτέ άλλοτε η παρουσία ενός παλιού γυμνασιάρχη της Ίμβρου, του Ισαάκ Αναστασιάδη, που και ο ίδιος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα λυγμό, δεν σκόρπισε τόσα ρίγη συγκίνησης.
Το σχολείο στα Αγρίδια Ίμβρου
Κάτι παραπάνω από μισό αιώνα μετά, η κάποτε αμιγώς ελληνική Ίμβρος αποκτά και πάλι πλήρη ελληνική εκπαίδευση. Την τελευταία φορά που στους τοίχους του Δημοτικού Σχολείου Αγριδίων, νυν Γυμνασίου και Λυκείου, ακούστηκαν ελληνικά, το ημερολόγιο έγραφε 1964.
Μέχρι τότε, από το 1950, η μειονοτική εκπαίδευση ήταν σε τρομερή άνθηση. Στις 23 Ιουλίου 1964 ψηφίζεται νόμος που επαναφέρει παλαιότερο νόμο σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται (κατά παράβαση της Συνθήκης της Λοζάνης) η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, και όλοι οι ελληνικής καταγωγής διδάσκοντες τίθενται σε διαθεσιμότητα.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης γεννήθηκε στους Αγίους Θεοδώρους Ίμβρου και πήγε σχολείο στο νησί
«Αυτό που ζούμε σήμερα είναι ένα πρώτο βήμα για την αποκατάσταση του Δικαίου. Είναι απόδοση οφειλής. Αναμένουμε και άλλες “αποκαταστάσεις” από την Τουρκική Δημοκρατία», είπε ο Ίμβριος Πατριάρχης κατά τη διάρκεια της τελετής αγιασμού της νέας σχολικής χρονιάς.
Έξω από το σχολείο η σημαία κυμάτιζε μεσίστια ενώ τηρήθηκε και ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Άγκυρα.
Από τη μεγάλη γιορτή –«πανηγυρίζει σήμερα η Ίμβρος» τόνισε ο κ. Βαρθολομαίος– δεν έλειψε κανείς. Όσοι βοήθησαν με κάθε τρόπο για να γίνει πραγματικότητα το μειονοτικό σχολείο στο νησί, εκπρόσωποι της τουρκικής και ελληνικής πολιτείας, Ίμβριοι της διασποράς, ήταν όλοι εκεί. Μεγάλοι πρωταγωνιστές οι δάσκαλοι και οι μαθητές· συμπρωταγωνιστές εκείνοι που κάποτε αναγκάστηκαν να επαναλάβουν την τελευταία τάξη του Δημοτικού στο τουρκικό σχολείο αφού από την ταμπέλα σβήστηκε η λέξη «ελληνικό».
Από νωρίς, ο διάδρομος του σχολείου γέμισε από κόσμο
«Το όραμά μας συγκίνησε και την τουρκική κοινή γνώμη και αποτέλεσε αφορμή να ενημερωθούν χιλιάδες συμπολίτες μας για το ότι οι Ρωμιοί της Ίμβρου, που υπέφεραν πολλά χωρίς να φταίνε, είναι ακόμα εδώ», υπογράμμισε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιμβρίων Πάρις Ασανάκης.
Όταν καταργήθηκε η μειονοτική εκπαίδευση στην Ίμβρο, στα έξι δημοτικά που λειτουργούσαν σε όλο το νησί φοιτούσαν 618 μαθητές και 75 πήγαιναν στο Ημιγυμνάσιο, στην κεντρική σχολή.
«Εμείς που ζήσαμε το θαύμα της εκπαιδευτικής άνοιξης από το 1952 έως το 1964 γνωρίζουμε καλύτερα από τον καθένα τι είχαμε και τι χάσαμε. Γνωρίζουμε ότι οι Ίμβριοι μετά το 1964 ξενιτεύτηκαν χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί ήθελαν να στείλουν τα παιδιά τους σε ελληνόγλωσσα σχολεία», εξήγησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος φοίτησε στα σχολεία της Ίμβρου και στη συνέχεια στο Ζωγράφειο στην Κωνσταντινούπολη.
«Η Ίμβρος χρειάζεται τα νιάτα της, χρειάζεται επιτυχίες», είπε στη δική του ομιλία ένας από τους πρωτεργάτες για την ανασύσταση της εκπαίδευσης στο νησί, ο Λάκης Βίγκας, πρόεδρος του Συνδέσμου Παιδείας και Πολιτισμού Ίμβρου.
Οι τάξεις περιμένουν τα παιδιά
Όλοι συμφωνούν ότι τα δύο σχολεία που λειτουργούν στο νησί, το Δημοτικό στους Αγίους Θεοδώρους από το 2013, και το Γυμνάσιο-Λύκειο στα Αγρίδια από φέτος, θα δώσουν νέα πνοή στην ελληνική μειονότητα καθώς δημιουργούνται οι συνθήκες ώστε να εγκατασταθούν οικογένειες με μικρά παιδιά. Τα τελευταία χρόνια, άλλωστε, στην κοινότητα προστέθηκαν και επτά παιδιά που γεννήθηκαν εδώ και τα οποία ετοιμάζονται για το νηπιαγωγείο. Αυτό είναι το επόμενο βήμα για τη μειονοτική εκπαίδευση στην Ίμβρο που πλέον μιλά ελληνικά!
