Το 2013 ο σεναριογράφος Γουίλιαμ Στέρλινγκ και η κινηματογραφική παραγωγός και πρώην δημοσιογράφος Σαρλότ Ίγκαρ ανέβασαν μια πολυσυζητημένη εκδοχή των Τρωάδων του Ευριπίδη με ηθοποιούς Σύρους πρόσφυγες. Αυτή τη φορά το ζευγάρι, με τη βοήθεια του Τζορτζ Πέιτζ στο ρόλο του συμπαραγωγού, και του θεατρικού παραγωγού Κάμερον Μάκιντος, αποφάσισαν να ανεβάσουν ένα μιούζικαλ πάλι με τη συμμετοχή Σύρων προσφύγων και άπορων Ιορδανών.
Και τι πιο ταιριαστό από την ιστορία του Όλιβερ Τουίστ, του μικρού ορφανού αγοριού που καταφεύγει σε διάφορα τεχνάσματα για να επιβιώσει στους δρόμους μιας αφιλόξενης πόλης γεμάτης εχθρικούς και αδίστακτους ενήλικες. «Σκηνικό» δεν θα είναι η Αγγλία του Τσαρλς Ντίκενς, αλλά το σύγχρονο Αμμάν.
Όπως γράφει η εφημερίδα Guardian, η μουσικοθεατρική παράσταση Oliver! θα κάνει πρεμιέρα την 1η Σεπτεμβρίου σε ένα κοινοτικό κέντρο μιας υποβαθμισμένης γειτονιάς της ιορδανικής πρωτεύουσας. Προκειμένου να στελεχωθεί το καστ διοργανώθηκαν εργαστήρια με τη συμμετοχή περίπου 100 παιδιών από τη Συρία και την Ιορδανία. «Δεν θα μπορούσα να φανταστώ έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο για να αναδείξουμε πόσο επίκαιρη είναι σήμερα η ιστορία του Όλιβερ», δήλωσε στην εφημερίδα ο Κάμερον Μάκιντος.
Ο 14χρονος Ιμπραήμ (αριστερά) και ο 13χρονος Φαντί (δεξιά) έχουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους (φωτ.: Amy Smyth)
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο 13χρονος Φαντί, πρόσφυγας από τη Συρία. «Είναι μια εξαιρετική παράσταση γιατί μιλά για ένα παιδί που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του, όπως εγώ», λέει. Τον ρόλο του Ντοτζ, ο οποίος στο έργο παρασύρει τον Όλιβερ Τουίστ σε ένα γκέτο πορτοφολάδων και κακοποιών, κρατά ο 14χρονος Ιμπραήμ. «Η παράσταση είναι όπως η ζωή στο Αμμάν. Προέρχομαι από ένα γκέτο. Εκεί όπου ζω υπάρχουν παιδιά σαν τον Όλιβερ», εξηγεί.
Από τη μεριά της η Σαρλότ Ίγκαρ αναφέρει ότι η πόλη του Ντίκενς μοιάζει πολύ με αραβική πόλη, και θεωρεί ότι το μιούζικαλ που ανεβάζουν είναι ένας τρόπος για να έρθουν σε επαφή οι κοινότητες των Σύρων και των Ιορδανών. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Αιγύπτιος ηθοποιός και πρέσβης της UNICEF Χαλίντ Αμπόλ Ναγκά και όπως δηλώνει «στόχος του εγχειρήματος είναι να μεταμορφώσουμε τα μη προνομιούχα παιδιά έτσι ώστε η κοινωνία να είναι περήφανη γι’ αυτά».
