Στα ερείπια της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Φανερωμένης στην Αρτάκη Κυζίκου Μικράς Ασίας θα τελεστεί αύριο, Κυριακή, μέρα κατά την οποία τιμάται η απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Θεία Λειτουργία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Χαλκίδος Χρυσοστόμου και Συληβρίας Μαξίμου.
Φέτος, για πρώτη φορά μετά από 93 χρόνια, θα εορταστούν τα Εννιάμερα της Παναγίας στην Ιερά Μονή Φανερωμένης. Μέχρι το 1922 πλήθος πιστών από τη χερσόνησο της Κυζίκου προσερχόταν στη Μονή, που ήταν πολύ γνωστή για τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας (1ος μ.Χ . αιώνας), για την οποία υπήρχε η παράδοση ότι τη ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς.
Κατά την έξοδο τους από τα πάτρια εδάφη οι Αρτακηνοί κατάφεραν και διέσωσαν την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία φυλάσσεται στο αριστερό κλίτος του Πατριαρχικού Ναού στο Φανάρι.
Η εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης είναι δουλεμένη με ασήμι και χρυσό. Εικονίζει την Θεοτόκο, φέρουσα στην αγκαλιά της τον Χριστό. Φαρδύ χρυσοκέντητο στεφάνι περιβάλλει το πανέμορφο κεφάλι της Παναγίας, με τα πελώρια εκφραστικά της μάτια, όπως επίσης και τον Χριστό.
Η Αρτάκη (Erdek στα τούρκικα) είναι μια παραλιακή πόλη στο νότιο-νοτιοδυτικό τμήμα της Κυζικηνής χερσονήσου, 16 χλμ. βορειοδυτικά της Πανόρμου και 120 χλμ. νοτιοδυτικά της Κωνσταντινούπολης. Βρίσκεται στην περιοχή του Μαρμαρά κοντά στον ισθμό που συνδέει την Κυζικηνή χερσόνησο με την υπόλοιπη Μικρά Ασία.
Στην αρχαιότητα η Αρτάκη ήταν γνωστή ως Υρτάκη ή Υρτάκιον και ήταν αποικία των Μιλησίων.
Η πόλη είχε κατά συντριπτική πλειονότητα ελληνικό πληθυσμό μέχρι το 1922, όταν και ακολούθησε η εξόντωσή του. Μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, που προέβλεπε η συνθήκη της Λωζάνης, οι περισσότεροι κάτοικοι, όσοι είχαν επιζήσει της καταστροφής της Αρτάκης, εγκαταστάθηκαν σε παραχωρηθείσα έκταση στην κεντρική Εύβοια όπου και ίδρυσαν τον οικισμό της Νέας Αρτάκης. Αρκετοί πήγαν στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην Αστόρια της Νέας Υόρκης.
