Πανηγυρική ατμόσφαιρα με τη συγκέντρωση περίπου 3.000 επισκεπτών από διάφορα μέρη της Γερμανίας αλλά και άλλων χωρών της Ευρώπης επικράτησε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στην τεράστια αίθουσα της EWS Arena στο Γκέπινγκεν, όπου πραγματοποιήθηκε το 34ο Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών από την Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη (ΟΣΕΠΕ). Το φετινό φεστιβάλ ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του αηδονιού του Πόντου, του Χρύσανθου Θεοδωρίδη, με αφορμή τα 10 χρόνια από το θάνατό του.
Παντού αντήχησε το πάθος αλλά και ο πόνος των ποντιακών τραγουδιών με τη συνοδεία της ποντιακής λύρας.
Πραγματικό όμως υπερθέαμα της βραδιάς ήταν η εντυπωσιακή είσοδος των χορευτικών συλλόγων με τη συμμετοχή 1.500 (!) χορευτών που έδωσαν το ρυθμό κρατώντας τα λάβαρα και αγγίζοντας το συναίσθημα όλων των παρευρισκομένων, οι οποίοι αψήφισαν τους 40 βαθμούς Κελσίου που επικρατούσαν στην αίθουσα και γλέντησαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Οι παραδοσιακές φορεσιές με τα πιο ζωντανά χρώματα και εντυπωσιακά κοσμήματα και οι περίτεχνες εμφανίσεις των χορευτών είχαν την τιμητική τους και προκάλεσαν το θαυμασμό μικρών και μεγάλων. Παραδοσιακές πλεξούδες στόλιζαν το κεφάλι των γυναικών που χόρευαν ασταμάτητα στέλνοντας από άκρη σε άκρη τον αξεπέραστο παλμό που χτυπάει δυνατά στο στήθος των Ποντίων όλου του κόσμου.
Η εντυπωσιακή είσοδος των λαβάρων των ποντιακών συλλόγων
Πριν δοθεί το επίσημο σύνθημα για την έναρξη των χορών, την εκδήλωση πλαισίωσαν ομιλίες τοπικών παραγόντων που αφύπνισαν ανεξίτηλες μνήμες από την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού υπενθυμίζοντας σε όλους τη διαχρονική αξία της παράδοσης και πόσο σημαντικό είναι να την περιφρουρούμε σαν κόρη οφθαλμού σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν βρισκόμαστε.
Το γλέντι έχει ανάψει για τα καλά και όλοι οι χορευτικοί σύλλογοι βρίσκονται ενωμένοι πάνω στην πίστα
Μια βραδιά γεμάτη από το ποντιακό στοιχείο που άφησε το χαρακτηριστικό του αποτύπωμα στο χορό, στο τραγούδι, στα πλούσια παραδοσιακά εδέσματα μα πάνω απ’όλα στο συναίσθημα που ξεχείλιζε σε κάθε γωνιά. Μια βραδιά που θα μείνει χαραγμένη για πάντοτε στη μνήμη όλων όσων βρέθηκαν στην EWS Arena για να κρατηθούν χέρι-χέρι ενώνοντας τη φωνή τους στην ξενιτιά. Εκεί όπου η καρδιά του ελληνισμού χτυπάει πάντοτε το ίδιο δυνατά, όσα χρόνια κι αν περάσουν…
