Η Κική Δημουλά επίτιμη διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

«Ένας… αυτοσχέδιος άνθρωπος είμαι, ο εαυτός μου με ανάγκασε να είμαι. Με είδε ο Θεός –ο μόνος αρμόδιος σε θέματα αυθαιρεσιών– και μου έδωσε ένα καχεκτικό φτερό… έκτοτε, απλώς προσπαθώ. Σπανίως δε και συστηματικά πετώ, και πέφτω, και σωριάζομαι πάνω στην αβέβαιη φύση μου».

Αυτά είναι κάποια από τα λόγια με τα οποία η πολυβραβευμένη ποιήτρια Κική Δημουλά απευθύνθηκε στην ομήγυρη κατά τη διάρκεια της πρόσφατης τελετής αναγόρευσής της σε επίτιμη διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Η κατάμεστη ιστορική αίθουσα τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής διανθίστηκε με στοιχεία λυρισμού και έντονα συναισθήματα που αναδύονται μέσα από τα ποιήματα της Κ.Δημουλά.

Τον μοναδικό «πεζό» λόγο της βραδιάς –όπως δήλωσε ο ίδιος– εκφώνησε ο πρύτανης του ΑΠΘ Περικλής Μήτκας, ο οποίος ωστόσο φρόντισε να κλείσει ποιητικά τον χαιρετισμό του χαρακτηρίζοντας την ποιήτρια και το έργο της ως «κάστρο της ωριάς» που δεν «ξέρει από τι είναι φτιαγμένο«» δηλώνοντας «ευτυχής που μπορεί και το θαυμάζει…».

Η στιγμή της τιμητικής αναγόρευσης της ποιήτριας σε επίτιμη διδάκτορα του ΑΠΘ

Απευθυνόμενη στη «συγκεντρωμένη ιερότητα» της κατάμεστης αίθουσας, η Κ. Δημουλά ισχυρίστηκε πως είναι «αδιάβαστη στο μάθημα της έπαρσης» ζητώντας την κατανόηση του ακροατηρίου για την ταραχή της. «Νιώθω σαν να δίνω εισιτήριες εξετάσεις στην Ανωτάτη Αποδοχή Σας» ανέφερε χαρακτηριστικά, και συγχρόνως ομολόγησε πως «δεν είμαι φιλόλογος, δεν είμαι θεολόγος, δεν είμαι καν επιστήμων».

(Φωτ.: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ Νίκος Αρβανιτίδης)

Η ομιλία της απέσπασε θερμό χειροκρότημα και έκλεισε με τα εξής λόγια που φανερώνουν τη ζέση της ποιήτριας για την καταπολέμηση της όποιας πλάνης και τη διαχρονική αξία της Παιδείας που οφείλουμε όλοι μας να περιφρουρούμε σαν κάτι το πολύτιμο:

«Το πανεπιστήμιο μού άνοιξε ενθαρρυντικά την πόρτα παρηγορώντας έτσι ένα απαρηγόρητο απωθημένο μου. Ως αυτοσχέδια ύπαρξη τόλμησα αυτόν τον “υπόπτου ηθικής τίτλο” (Πλάνη) για την ομιλία μου, στον χώρο του πανεπιστημίου, τον ταγμένο στην καταπολέμηση της πλάνης μέσω της θαυματουργού Παιδείας που προσφέρει».