Μετά από επίμονο αγώνα πολλών δεκαετιών από ποντιακούς φορείς και απλούς Ποντίους, το Ελληνικό Κράτος αναγνώρισε επίσημα τη Γενοκτονία.
Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε και ψήφισε ομόφωνα για την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού».
Ήταν μια ηθική δικαίωση, έστω και με σημαντική καθυστέρηση, για ολόκληρο τον ποντιακό ελληνισμό. Πριν από την ψήφιση του σχετικού νόμου αλλά και την υπογραφή (από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή) του Προεδρικού Διατάγματος 99, προηγήθηκαν δύο σημαντικές συνεδριάσεις της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής.
Στις 10 και στις 17 Φεβρουαρίου 1994, η Επιτροπή, υπό την προεδρία του Ανδρέα Φούρα και με την παρουσία του υφυπουργού Εσωτερικών Γιώργου Δασκαλάκη, καθώς και εξωκοινοβουλευτικών παραγόντων ποντιακών σωματείων, συζήτησε και έκανε δεκτή την πρόταση νόμου για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου, η Ολομέλεια της Βουλής ψήφισε ομόφωνα το νομοσχέδιο που έγινε και επίσημα νόμος του ελληνικού κράτους όταν δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 32 / 11 Μαρτίου 1994).
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1 του νόμου 2193/1994 ορίζεται η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Το άρθρο 2 αναφέρει ότι ο χαρακτήρας, το περιεχόμενο, ο φορέας και ο τρόπος οργάνωσης των εκδηλώσεων μνήμης καθορίζεται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του υπουργού Εσωτερικών, ύστερα από γνώμη των πλέον αναγνωρισμένων ποντιακών σωματείων.
