Μπορεί στις 24 Απριλίου όλα τα φώτα της δημοσιότητας να έπεσαν στις εκδηλώσεις του Ερεβάν για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ωστόσο η ίδια ημέρα είναι εξίσου σημαντική και για τον ασσυριακό λαό, που μαζί με τον αρμενικό θυμάται τα θλιβερά γεγονότα των αρχών του 20ού αιώνα.
Μνημείο για την Ασσυριακή Γενοκτονία στο Λος Άντζελες
Την περίοδο της Γενοκτονίας, από το 1914 μέχρι το 1923, με αποκορύφωση τις σφαγές του 1915, οι Ασσύριοι ήταν διασκορπισμένοι σε όλη τη Μέση Ανατολή, τον Καύκασο και τη Μικρά Ασία. Οι πρώτοι πρόσφυγες έφτασαν στον Καύκασο το 1828, μετά τον Ρωσοπερσικό πόλεμο, όμως η θανάσιμη πληγή προήλθε από τους Τούρκους σχεδόν ενενήντα χρόνια αργότερα.
Οι Νεότουρκοι έβαλαν στόχο να εξοντώσουν και να εκδιώξουν από την επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όλους τους μη τουρκικούς και μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Με αυτό τον τρόπο οι Τούρκοι εθνικιστές στράφηκαν εναντίων των αρχαιότερων λαών της περιοχής.
Λίγο πριν από τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από την κυριότερη φάση της Γενοκτονίας, μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσω για τα εθνικά θέματα των Ασσυρίων με την Ιρίνα Γκασπαριάν-Σαγκράντοβα, πρόεδρο της Ομοσπονδίας των Ασσυριακών Ενώσεων της Αρμενίας.
Στη συζήτησή μας η δραστήρια Ασσύρια, απόγονος των θυμάτων της Γενοκτονίας, μίλησε για τις δυσκολίες στα θέματα προώθησης της αναγνώρισης της Γενοκτονίας από τη διεθνή κοινότητα και την Τουρκία. Τόνισε μάλιστα πως την περίοδο της Γενοκτονίας εξοντώθηκαν γύρω στις 750.000 Ασσύριοι, δηλαδή τα δύο τρίτα του ασσυριακού πληθυσμού στην Ανατολή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Ιρίνα Γκασπαριάν-Σαγκράντοβα (φωτ.: Β. Τσενκελίδης)
«Οι Ασσύριοι κράτησαν ως ημερομηνία μνήμης της Γενοκτονίας την 24η Απριλίου του 1915, όπως και οι Αρμένιοι, λόγω των παράλληλων γεγονότων. Εμείς, σε συνεργασία με τους Αρμένιους προσπαθούμε να ανεβάσουμε τον δικό μας αγώνα στο επίπεδο του αρμενικού, σε όλον τον κόσμο. Συνεργαζόμαστε στενά και με τις ελληνικές οργανώσεις της Αρμενίας», είπε η πρόεδρος της Ομοσπονδίας.
