Παραλήρημα ή επικίνδυνη άγνοια, όπως και να ’χει κάποιος πρέπει να ξαναστείλει την Έλλη Παπαγγελή (μέλος της ΟΝΝΕΔ και υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος Αττικής με το συνδυασμό του Γιώργου Κουμουτσάκου στις τελευταίες εκλογές) στα θρανία.
Γιατί εάν στα 26 της η ευειδής αρχαιολόγος δεν έχει μάθει τι ακριβώς συνέβη το ’73 στο Πολυτεχνείο, το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε είναι ότι έχανε τα σχετικά μαθήματα κάθε Νοέμβριο, καθώς και ότι δεν έχει ανοίξει βιβλίο ιστορίας, γραμμένης όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από ξένους, οι οποίοι ήταν παρόντες στα γεγονότα-ντροπή για τη Δημοκρατία και την Ελλάδα.
Επιλέγοντας τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, και συγκεκριμένα το facebook, η Έλλη Παπαγγελή μοιράστηκε με τους «φίλους» της την άποψη που έχει διατυπώσει σύσσωμη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής, ότι δηλαδή «μας είπαν για ομαδικούς τάφους και εκατοντάδες νεκρούς, χωρίς ποτέ τίποτα να αποδειχθεί… Μας είπαν για δολοφονημένους εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, όπου όμως κανείς δεν έχασε τη ζωή του». Και απαυδισμένη από την… παραπληροφόρηση προσθέτει: «τέσσερις δεκαετίες αρλούμπας αρκούν. Δεν χρειαζόμαστε νέα Πολυτεχνεία και νέους μάρτυρες, αλλά μια επανάσταση του πιο αυτονόητου πράγματος: “της κοινής λογικής”».
Η 26χρονη στο κείμενό της με τίτλο «Το “Πολυτεχνείο” & η Μυθολογία της Αριστεράς» –που αφού έκανε το γύρο του διαδικτύου στη χώρα μας στη συνέχεια «κατέβηκε»–, μεταξύ άλλων γράφει:
- Το Πολυτεχνείο «είναι ο θεμέλιος λίθος της απόλυτης ιδεολογικής ηγεμονίας που άσκησε η Αριστερά στην περίοδο της Μεταπολίτευσης»
- «Γύρω από τα γεγονότα του Νοεμβρίου ’73 στήθηκε ένα πλέγμα θρύλων, ρητορικών υπερβολών και ασύστολων ψευδών, που μόνο σκοπό είχε να ξεπλύνει το βαρύ ποινικό μητρώο της κομμουνιστικής Αριστεράς και να την νομιμοποιήσει πολιτικά»,
- «Μας είπαν για ομαδικούς τάφους και εκατοντάδες νεκρούς, χωρίς ποτέ τίποτα να αποδειχθεί… Μας είπαν για δολοφονημένους εντός του χώρου του Πολυτεχνείου, όπου όμως κανείς δεν έχασε τη ζωή του»,
- «Όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει τα ψεύδη περί Πολυτεχνείου στιγματιζόταν ως “φασίστας” και “χουντικός”, ενώ κινδύνευε να χάσει τη δουλειά του»,
- «Κάτω από το κάλυμμα του αντιχουντικού και αντιφασιστικού λόγου, ο μύθος του Πολυτεχνείου δεν ήταν παρά προπαγάνδα αριστερών δογμάτων»,
- «Μας επέβαλαν να προσκυνάμε νέα τοτέμ και να συμμετέχουμε σε γιορτές μνήμης και πορείες για “δημοκρατία”, μόνο για να διαιωνίσουν τη δική τους κυριαρχία. Φτάνει πια. Τέσσερις δεκαετίες αρλούμπας αρκούν»,
- «Κανένα Πολυτεχνείο δεν “έριξε” τη δικτατορία, αλλά η απώλεια της μισής Κύπρου».
