Το ημερολόγιο γράφει 63 π.Χ. και είναι η χρονιά που ο βασιλιάς του Πόντου Μιθριδάτης ο ΣΤ’ θα αφήσει την τελευταία του πνοή από τα χέρια ενός Γαλάτη μισθοφόρου αφού δεν κατόρθωσε να αυτοκτονήσει με δηλητήριο καθώς ο οργανισμός του είχε συνηθίσει τις τοξικές ουσίες. Ο σημαντικότερος αντίπαλος του ρωμαϊκού επεκτατισμού στην Ανατολή έχει μόλις ηττηθεί από τον Γναίο Πομπήιο και έχει αρνηθεί να δηλώσει υποταγή στη Ρώμη.
Λίγο πριν το τέλος σε μια απέλπιδα προσπάθεια ανασύνταξης θα πάει στον Ευφράτη, όπου θα νικηθεί και πάλι, και με λίγες δυνάμεις θα περάσει στην Αρμενία, κατόπιν στην Κολχίδα και τέλος στην Κριμαία όπου θα σχεδιάσει να ηγηθεί στρατού προς την Ιταλία. Όμως δε θα προλάβει καθώς το τελικό χτύπημα στον άλλοτε πανίσχυρο βασιλιά του Πόντου θα έρθει όταν στασιάσει ο διοικητής της φρουράς στην Φαναγορεία και εξεγερθεί ο πληθυσμός των ελληνικών πόλεων.
Ένα μικρό κομμάτι που σχετίζεται με τις τελευταίες ημέρες του Μιθριδάτη ανακαλύφθηκε στη βυθισμένη σήμερα Φαναγορεία, την μεγαλύτερη ελληνική αποικία στη χερσόνησο του Ταμάν στη βορειανατολική πλευρά του Εύξεινου Πόντου. Οι Ρώσοι την αποκαλούν ως τη δική τους Ατλαντίδα.
Τις αρχαιολογικές έρευνες στη Φαναγορεία χρηματοδοτεί ένα από τα μεγαλύτερα φιλανθρωπικά ιδρύματα στη Ρωσία που ανήκει στον δισεκατομμυριούχο Όλεγκ Ντεριπάσκα.
Το 2012 οι αρχαιολόγοι είχαν ανασύρει από τον βυθό το κουφάρι ενός πλοίου μήκους 15 μέτρων. Τότε υπέθεταν ότι επρόκειτο για ένα βυζαντινό εμπορικό πλοίο. Ωστόσο αυτό που ήρθε στο φως έρχεται να τους διαψεύσει και να συνδέσει τα κομμάτια της ιστορίας μεταξύ τους.
Το έμβολο από την διήρη του Μιθριδάτη που έφεραν οι δύτες στην επιφάνεια
Το νέο εύρημα είναι ένα έμβολο και με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται ότι το πλοίο του 2012 είναι διήρης, αρχαίο ελληνικό πολεμικό πλοίο με δυο σειρές κουπιών. Το έμβολο συνήθως ήταν επενδεδυμένο με ορείχαλκο και χρησιμοποιούνταν για εμβολισμό των αντιπάλων σε ναυμαχίες αλλά και για την προστασία του πλοίου κατά την προσάραξη σε ρηχά νερά. Το συγκεκριμένο που βρέθηκε έχει μήκος 1 μέτρο και μάλλον ήταν φτιαγμένο από χαλκό.
Οι αρχαιολόγοι είναι σίγουροι ότι αποτελεί μέρος πολεμικού πλοίου του Μιθριδάτη καθώς έχει χαραγμένο το όνομά του. Εκτιμούν επίσης ότι το συγκεκριμένο πλοίο χρησιμοποιήθηκε από τον βασιλιά του Πόντου για να καταστείλει τις ταραχές και ότι κάηκε από τους διαδηλωτές το 63 π.Χ. Δηλαδή λίγο προτού γραφτεί το τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία του πιο ισχυρού άνδρα στην Ανατολία κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα.
