Ο Ιούνιος ή Κερασινόν, όπως τον έλεγαν στον Πόντο, ήταν ο μήνας που σήμαινε την έναρξη του καλοκαιριού.
Ο Κερασινός εν ο έκτον μήνας τη χρονίας, ο Ιούνιος των Ποντίων. Την ονομασία του πήρε από τα κεράσια που ωρίμαζαν αυτή την εποχή.
Σ’ αβούτον τον μήναν γίνουνταν τα κεράσαι και για τ’ ατό ο μήνας επαίρεν τ’ όνεμαν «Κερασινός». Αρχικά ήταν ο τέταρτος μήνας στο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο.
“Ο Κερασινόν φερ’ τον ήλιον,
κοκκινίζ’ κ΄εντάει σε μήλον”
“Τη Κερασινού ο ήλον
κοκκινίει σε άμον μήλον.”
“Έρθεν και ο Κερασινόν, θα γίνταν τα κεράσαι.
Παιδάντ’ πολλά μη τρώτε ατά, έρχουζνε απ’ν’ σην ραχίαν»”.
Το καλοκαίρι κάθε οικογένεια στον Πόντο έκανε τις προμήθειές της για τον χειμώνα. Την 1η Ιουνίου οι βοσκοί, μετέφεραν τα ζώα και τις αποσκευές τους στα Παρχάρια, τους θερινούς βοσκότοπους. Αυτή ήταν μια πολύ δύσκολη διαδικασία.
Στις 12 Ιουνίου γιόρταζαν τον Άγιο Ονούφριο και στις 29 Ιουνίου των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου
Η μεγαλύτερη γιορτή όμως του Ιουνίου για τους Πόντιους, ήταν του Τίμιου Πρόδρομου και Βαπτιστού Ιωάννη, τη μνήμη του οποίου γιόρταζαν στις 24 Ιουνίου. Για τον λόγο αυτό στην Ινέπολη ο Ιούνιος λεγόταν και Αι-Γιάννης.
Τη νύχτα της 23ης Ιουνίου τηρούσαν και το έθιμο του κλήδονα, όπου οι ανύπαντρες κοπέλες έπιναν το αμίλητο νερό. Το έθιμο είναι γνωστό και σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr
