Ο Πόντιος υποψήφιος ευρωβουλευτής Παντελής Καραλευθέρης λέει όχι στην διαγραφή της Ποντιακής Γενοκτονίας
O υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Παντελής Καραλευθέρης είναι ιδιαίτερα περήφανος για δύο πράγματα, πέρα από την οικογένειά του που λατρεύει: Την ποντιακή καταγωγή του και τον αγώνα για την αναγνώριση της ποντιακής γενοκτονίας.
Ηταν από τους πρώτους Ελληνες Πόντιους που πήγαν στα πάτρια χώματα όταν η Τουρκία “χαλάρωσε” τους ελέγχους στην περιοχή προ 20αετίας και από τότε έχει κυριολεκτικά οργώσει την άγια και αιματοβαμμένη γη του Πόντου. Και δηλώνει ότι διαφωνεί κάθετα με το προωθούμενο από την κυβέρνηση “αντιρατσιστικό” νομοσχέδιο που απορρίπτει την Ποντιακή Γενοκτονία.
Εργαζόμενος στη ΔΕΗ εδώ και πολλά χρόνια έφτασε σήμερα να είναι μέλος στο ΔΣ ως εκπρόσωπος των εργαζομένων. Είναι δηλαδή ένας εκπρόσωπος της νέας υγιούς γενιάς των συνδικαλιστών της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης.
-Κύριε Καραλευθέρη, τι σημαίνει είναι για σας η σημερινή Ευρώπη και η Ε.Ε. και ποιος πιστεύετε ότι θα ήταν ο προσωπικός σας ρόλος σε περίπτωση που εκλεγείτε ευρωβουλευτής; Ποιές θα είναι οι προτεραιότητές σας;
“Η Ευρώπη για μένα δεν είναι ούτε ένας γεωγραφικός όρος, ούτε ένα πολιτειακό πείραμα. Είναι πρώτα απ’ όλα μια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζονται κάποιες βασικές ηθικές αξίες, αυτό που ονομάζουμε δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό.
Αυτό στην πορεία κάπου το ξεχάσαμε. Η πρώτη και κύρια προτεραιότητά μου λοιπόν θα είναι αυτή: να θέσουμε για λίγο στην άκρη τα στατιστικά στοιχεία και τους ισολογισμούς και να ξαναθέσουμε στο επίκεντρο της λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμών τον άνθρωπο, το σύγχρονο ευρωπαίο πολίτη και τις ηθικές και πολιτισμικές αξίες που τον ορίζουν και τον διαφοροποιούν.
Είπα και αλλού πως είμαι παιδί της γενιάς του Καραμανλή.
Αγωνίστηκα να μπει η χώρα στην Ευρώπη όταν κάποιοι ήθελαν να καλλιεργώ καφέ στην Νικαράγουα και να ταυτίζομαι εθνικά με τους Αδέσμευτους των τρίτων χωρών. Για αυτές τις αξίες θα συνεχίσω να παλεύω”.
-Είναι σε όλους γνωστό ότι η Ε.Ε. υστερεί στον τομέα της πολιτικής ενοποίησης, κενό που ενδεχομένως να επιχειρηθεί να καλυφθεί το επόμενο διάστημα. Η πολιτική ενοποίηση αν γίνει ερήμην της Ελλάδας και της Κύπρου, θα καταστήσει τον Ελληνισμό κομπάρσο στην Ε.Ε. Εσείς, τι σκέφτεστε να πράξετε γι’ αυτό;
“Αν σας πω κάποιος, είτε εγώ είτε κάποιος άλλος από τους συνυποψηφίους μου, ότι μπορεί να επηρεάσει ως άτομο τη διαφαινόμενη πορεία μετατροπής της Ε.Ε. σε ένα κλειστό κλαμπ ισχυρών, που θα λειτουργεί με βάση την αρχή των δύο ταχυτήτων, ή θα σας κοροϊδεύει ή απλά θα διασκεδάσει τις ψευδαισθήσεις του.
Στην πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια αμφισβητείται έντονα ακόμη και η δυνατότητα του ίδιου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να επηρεάσει αυτήν την πορεία κόντρα στις επιθυμίες των κυβερνήσεων των ισχυρών χωρών της Ένωσης. Επομένως αυτό που μπορεί να κάνει ένας ευρωβουλευτής δεν είναι παρά να ενώσει τη φωνή του με όσες ακόμη διεκδικούν ισχυρότερο ρόλο των Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και κατ επέκταση των ευρωπαίων πολιτών που το εκλέγουν, στην πορεία διαμόρφωσης της νέας Ε.Ε.”
-Το ζήτημα της ενέργειας είναι πολύ κρίσιμο για την Ε.Ε. και ιδιαίτερα για τις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης. Άλλωστε αυτό έχει αναδειχθεί εσχάτως και με την κρίση στην Ουκρανία. Ως άνθρωπος που έχετε σχέση με την ενέργεια, πώς σκοπεύετε να διαχειριστείτε το ζήτημα των yδρογονανθράκων της ελληνικής και κυπριακής επικράτειας, επ’ ωφελεία του Ελληνισμού αλλά και της ίδιας της Ε.Ε.;
“Το πιο σημαντικό είναι να δώσουμε στην διεθνή κοινότητα να καταλάβει ότι ο ορυκτός πλούτος που εσχάτως ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα δεν μπορεί να προσφερθεί ως θυσία στο βωμό των κερδών των διεθνών ενεργειακών κολοσσών, αλλά αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού λαού σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη για την ευημερία του περίοδο. Και ειδικά στην ευρωπαϊκή οικογένεια να αντιληφθεί ότι το δικαίωμά της να θεωρεί τον ελληνικό ορυκτό πλούτο ως ευρωπαϊκό ενεργειακό πλούτο τελεί σε άμεση συνάρτηση με την προτεραιότητα την οποία δίνει στην περιβόητη αρχή της κοινοτικής αλληλεγγύης κατά τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων που αφορούν και επηρεάζουν το μέλλον των Ελλήνων”.
-Έχετε ασχοληθεί από μικρή ηλικία με τον πολιτισμό και συγκεκριμένα με τη λαϊκή παράδοση του Πόντου και της Ανατολής. Μιλήστε μας λίγο γι’ αυτό.
“Έχω ασχοληθεί, πάντα ερασιτεχνικά και πάντα στο πλαίσιο της αγάπης μου για τη μουσικοχορευτική παράδοση των προγόνων μου, με αρκετές πτυχές του λαϊκού μας πολιτισμού, το χορό, τη μουσική, τη συλλογή συνεντεύξεων και μαρτυρίων γερόντων της 1ης προσφυγικής γενιάς, την παραγωγή ραδιοφωνικών λαογραφικών εκπομπών, γιατί πιστεύω ότι ο λαϊκός μας πολιτισμός είναι ένα από τα πιο πολύτιμα, αλλά και τα πιο αδικημένα στοιχεία της πολιτισμικής μας ταυτότητας.
Όπως επίσης σημαντικό σημείο της διαδρομής μου είναι πως είμαι από τους πρώτους που άνοιξαν τον δρόμο της Πατρίδας. Η επαφή με τον χώρο της καταγωγής μας είναι αναζωογονητική για τον ποντιακό χώρο και ευρύτερα του προσφυγικού Ελληνισμού”.
-Επειδή εκτός του πολιτισμού, ασχοληθήκατε εδώ και δεκαετίες με το ζήτημα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής. Τώρα η κυβέρνηση
προτίθεται να φέρει προς ψήφιση το “αντιρατσιστικό” νομοσχέδιο, που στην ουσία θα ακυρώσει τις αναγνωρίσεις που έγιναν από την Ελληνική Βουλή τη δεκαετία του 1990 μη αναγνωρίζοντας την Ποντιακή Γενοκτονία. Πώς θα αντιδράσετε σ’ αυτό το νομοσχέδιο, μια που συμμετέχετε στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ, που είναι ο βασικός κορμός της κυβέρνησης;
“Κατ’ αρχήν η συμμετοχή σε ένα πολιτικό κόμμα δεν συνεπάγεται και υποχρεωτική συμφωνία με όλες τις θέσεις και αποφάσεις του. Διαφωνώ κάθετα.
Αυτό νομίζω ότι είναι ένα βασικό στοιχείο του πολιτικού μας πολιτισμού. Πέρα όμως από αυτό, πρέπει να σας πω ότι σε αντίθεση με πολλές προσφυγικές οργανώσεις, προσωπικά δε θεωρώ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο -το οποίο πράγματι διαφοροποιεί τη γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής από το Ολοκαύτωμα των Εβραίων κλπ- ως ουσιαστική απειλή για την προσπάθεια που καταβάλουμε εδώ και χρόνια για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας.
Κι αυτό διότι η προσωπική μου άποψη είναι ότι η αναγνώριση αυτή, για να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο, θα πρέπει να είναι αυθόρμητη, ειλικρινής και θεμελιωμένη στα αδιάσειστα ιστορικά ντοκουμέντα..
Δε μου λέει τίποτε και θεωρώ ότι δεν προσφέρει κάτι στη δικαίωση της μνήμης των αθώων θυμάτων κάθε Γενοκτονίας, μια αναγνώριση που θα εκμαιεύεται χάρις στην αυστηρότητα του ποινικού νομοθέτη και θα προστατεύεται με μέτρα αστυνομικού χαρακτήρα. Δυστυχώς όμως επειδή το Κεμαλικό καθεστώς της Τουρκίας με όποια σύγχρονη μορφή του δεν αλλάζει απόψεις κρίνω και εγώ πως είναι απαραίτητη η ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας”.
-Σε ποιες ενέργειςς σκοπεύετε να προχωρήσετε ως ευρωβουλευτής, αν εκλεγείτε, για το ζήτημα της διεθνοποίησης της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής;
“Να συνεργαστώ με όλους όσους πιστεύουν ότι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας περνά αναπόφευκτα μέσα από την αναθεώρηση της αντίληψής που έχει για την ιστορία της και την αναγνώριση όλων των γενοκτονιών που διέπραξε σε βάρος των αυτόχθονων λαών της Ανατολής. Αλλά και με όλους όσους εξακολουθούν να πιστεύουν ότι τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να έχουν θέση στη σύγχρονη ατζέντα της Ε.Ε. Και δόξα τω θεώ, και οι μεν και οι δε είναι ακόμη αρκετοί.”
Πηγή: infognomonpolitics.blogspot.gr
