Μια μικρασιάτικη ενορία στην Θεσσαλονίκη τίμησε τον προστάτη της
Μεγάλη προσέλευση κόσμου είχε η πανήγυρις του Αγίου Θεράποντα στην περιοχή κάτω Τούμπας στην Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, ένα από τα μεγαλύτερα λατρευτικά σημεία της πόλης.
Λίγο πριν την έναρξη του Μεγάλου Εσπερινού πραγματοποιήθηκε μεγάλη λιτανεία έγινε γύρω από τους δρόμους της ενορίας με την συμμετοχή της μπάντας της Ελληνικής Αστυνομίας.
Μετά το τέλος του Εσπερινού που ακολούθησε, ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος ευχαρίστησε θερμά τον Μητροπολίτη Μιλήτου για την παρουσία του και ευχήθηκε ο Άγιος Θεράποντας να προστατεύει όλους τους ενορίτες και της οικογένειες τους.
Το απόγευμα της εορτής μετά την τέλεση της παρακλήσεως οι εκδηλώσεις έκλεισαν με χορευτικά και μουσικά συγκροτήματα που ακμάζουν στην ενορία υπό την επίβλεψη των ιερέων του ιερού ναού και ιδιαίτερα από τον προϊστάμενο του ναού Αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Αθανασίου.
Των λατρευτικών εκδηλώσεων προεξήρχε ο μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος, Ηγούμενος της Μονής της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας, λόγο υποχρεώσεων στην Ιερά Σύνοδο του ποιμενάρχου κ. Ανθίμου ο οποίος θα ιερουργήσει στην συγκεκριμένη ενορία την προσεχή Κυριακή 19 Μαΐου.
Ο Άγιος Θεράποντας είναι μικρασιατικής καταγωγής και τιμόταν ιδιαίτερα στην Μικρά Ασία. Περιόδευσε ιεραποστολικά την Μικρά Ασία καθοδόν προς τα Ιεροσόλυμα και εν συνεχεία στην Κύπρο όπου λόγο της αρετής και των θαυμάτων του τον δέχτηκαν ως Επίσκοπο Κύπρου. Ο Άγιος μαρτύρησε μπροστά στην αγία τράπεζα την ώρα που ιερουργούσε.
Τα πολλά θαύματα και ο ιδιαίτερος ρόλος του μαρτυρίου τον έκαναν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Κύπρο και στην Μικρά Ασία.
Ο Ναός στην Κάτω Τούμπα θεωρείται συνέχεια ενός μεγάλου προσκυνήματος του Αγίου που προϋπήρχε στο προάστιο Μπουρνάμπασι της Σμύρνης.
Πρώτος πυρήνας της ενορίας ήταν μικρασιατικής καταγωγής και Σμυρναϊκής ιδιαίτερα. Έτσι ήδη από το 1923 ονόμασαν τον πρώτο μικρό ναό με το όνομα του Αγίου. Το 1955 ένας χότζας όπου κράτησε την ιστορική εικόνα του Αγίου από το Μπουρνάμπασι προσέφερε την εικόνα στον εφημέριο του ναού.
Η ενορία πλέον είναι μια από τις μεγαλύτερες της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης έχει πολύ έντονο το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο κυρίως με το καθημερινό συσσίτιο που προσφέρεται στους πιστούς και από έκτακτες περιπτώσεις ακόμη έχει αξιόλογο πνευματικό και καλλιτεχνικό έργο.
Ως προσφυγικός οικισμός διατηρεί μια πλούσια παράδοση με την συμμετοχή όλων των ενοριτών που είναι δεμένη με την ενορία τους.
Πηγή: dogma.gr
