Τη βαφτίζουν Ελληνίδα και την κάνουν ρωσική
Γράφει ο Βλάσης Αγτζίδης
Μια πρόσφατη είδηση από τη Ρωσία ήρθε να ενισχύσει στο διαδικτυακό κόσμο το αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας των Ελλήνων. Γράφτηκε στο ρωσικό Τύπο και μεταφράστηκε στα ελληνικά Μέσα η είδηση: «Οι Ρώσοι δίνουν στην Κριμαία την αρχαία ελληνική ονομασία Ταυρίδα».
Η είδηση δεν ήταν καθόλου αβάσιμη! Η Ρωσία, στη σύγκρουσή της με την Ουκρανία και την προσπάθεια να ενσωματώσει πλήρως την στρατηγικής σημασίας Κριμαία, φαίνεται ότι επεξεργάζεται σχέδια για αλλαγή της ονομασίας, ώστε και σε συμβολικό επίπεδο να εδραιώσει τη ρωσική κυριαρχία. Η λέξη «Κριμαία» προέρχεται από το Qirim και είναι ταταρικής προέλευσης.
Ο Τύπος λοιπόν ενημέρωσε ότι με πρόταση στη Δούμα οι Ρώσοι «ετοιμάζονται να δώσουν και πάλι στην Κριμαία το αρχαίο ελληνικό όνομα Ταυρίς ή Ταυρίδα, δράττοντας τη μοναδική αυτή ιστορική στιγμή». Κάνουν δηλαδή αυτό που έκανε και η Αικατερίνη η Μεγάλη το 1783, όταν η Χερσόνησος προσαρτήθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Και ο συμβολισμός δεν είναι καθόλου τυχαίος.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ιζβέστια», η ιδέα προήλθε από το βουλευτή του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας Μιχαήλ Ντεγκουάρεφ «προκειμένου να αποκατασταθεί η συνέχεια της ιστορίας των διαφόρων περιόδων της Κριμαίας». Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές δηλώσεις έκανε ο επικεφαλής των Κοζάκων της Μαύρης Θάλασσας, Ανατόλι Μαριέτε: «Το Κριμαία είναι ονομασία των Τατάρων και για εμάς είναι ένα σύμβολο σκλαβιάς 300 ετών, όταν οι Τάταροι εισέβαλαν στη ρωσική γη και εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν σε απομακρυσμένα μέρη».
Ομως η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέλαβε την Κριμαία το 1783. Προηγουμένως εκεί δεν υπήρχαν Ρώσοι. Υπήρχαν μόνο Τάταροι, Ελληνες, Καραΐμοι (τουρκογενείς εβραϊκού θρησκεύματος), λίγοι Βούλγαροι….
Το «Κυβερνείο Ταυρίδος»
Η αλήθεια για το περί «Ταυρίδος» όνομα και οι σκοπιμότητες της επαναφοράς του ελάχιστη σχέση έχουν με το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Με την κατάληψη της περιοχής της Κριμαίας το 1783, οι ρωσικές αρχές επανέφεραν τα αρχαία ονόματα και έδωσαν στις νέες πόλεις που δημιούργησαν ελληνικά ονόματα (Σεβαστούπολη, Συμφερούπολη…). Η χρήση των ελληνικών τοπωνυμίων έρχεται από την εποχή της Μεγάλης Αικατερίνης και σχετίζεται με τις διπλωματικές -και όχι μόνο- προσπάθειες κατάληψης του Νότου και εξόδου της Ρωσίας στα θερμά ύδατα της Μεσογείου. Γι’ αυτό το έδαφος του ταταρικού χανάτου που κατέλαβαν οι Ρώσοι το ονόμασαν «Κυβερνείο Ταυρίδος». Λίγο μετά, βέβαια, το ονομαζόμενο «Ελληνικό Σχέδιο» της Μεγάλης Αικατερίνης εγκαταλείφθηκε στη ρωσική εξωτερική πολιτική και αντικαταστάθηκε από πανσλαβισμό -έως και το 1917, όταν οι μπολσεβίκοι αναρριχήθηκαν στην εξουσία.
Ο ελληνικός πληθυσμός -που είχε αποδυναμωθεί με τη μετανάστευση στην περιοχή της Μαριούπολης- άρχισε να ενισχύεται από μετανάστες από τον ελλαδικό χώρο, τα νησιά και το μικρασιατικό Πόντο. Με την ενσωμάτωση της Κριμαίας στην ΕΣΣΔ η περιοχή θα ονομαστεί Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ταυρίδας. Το 1921 ονομάστηκε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κριμαίας, υπαγόμενη στη Ρωσία και το 1954 υπήχθη με απόφαση του Νικίτα Χρουστσόφ στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία…
Πηγή: enet.gr
