H τελευταία Κυριακή του Ιανουαρίου, έχει ορισθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Λέπρας με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης κατά της Λέπρας (ILEP) και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας για την ασθένεια της λέπρας, που δεν έχει αξαλειφθεί και πλήττει 3 εκατομμύρια ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο. Η λέπρα εξακολουθεί να πλήττει περισσότερους από 5.000 νέους ασθενείς κάθε χρόνο στις χώρες του Δυτικού Ειρηνικού παρότι θεωρείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ότι έχει εκλείψει στην περιοχή από το 1991.
Ακούγοντας τη λέξη λέπρα πιθανότατα σου έρχονται στο μυαλό μια επικίνδυνη αρρώστια, παραμορφωμένα πρόσωπα και απομονωμένοι άνθρωποι.
Υπάρχουν όμως και κάποια στοιχεία που πιθανότατα δεν γνωρίζετε. Δείτε 11 από αυτά όπως τα αναφέρει το oneman.gr
1. Η ασθένεια πήρα τ’ όνομά της από το αρχαίο ελληνικό ρήμα λέπω που σημαίνει ξεφλουδίζω. Στην παγκόσμια ιατρική κοινότητα αναφέρεται ως «leprosy» μετά από μετάφραση της λέξης μέσω της λατινικής γλώσσας. Η πρώτη καταγραφή της λέξης «leprosy» εμφανίζεται σ’ ένα εγχειρίδιο για καλόγριες που κυκλοφόρησε τον 13ο αιώνα.
2. Το Mycobacterium leprae, υπεύθυνο για την ασθένεια, ανακαλύφθηκε από τον G. H. Armauer Hansen στην Νορβηγία, το 1873. Ήταν η πρώτη φορά που ανακαλύφθηκε βακτήριο το όποιο προκαλούσε βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό.
3. Στη δύση, η πιο παλιά γραπτή αναφορά της λέπρας είναι στο εγχειρίδιο του Άυλου Κορνέλιου Κέλσου, De Medicina. Ονομάζει την ασθένεια ελεφαντίαση και το ίδιο κάνει λίγα χρόνια αργότερα ο Πλινίος ο Πρεσβύτερος. Αν και πολλοί μετέφρασαν την ασθένεια sara’t που ανέφερε ο Leviticus ως λέπρα, στην πραγματικότητα μιλούσε για μια ασθένεια που προσέβαλε σπίτια και ρουχισμό.
4. Αναφορές για την ασθένεια υπάρχουν ακόμη και στη Βίβλο. Στο βιβλίο Λευιτικών 13:2 γίνεται περιγραφή μιας ασθένειας του δέρματος που μοιάζει με την λέπρα και μάλιστα στην μετάφραση του βιβλίου αναφέρεται ως «plague of leprosy».
5. Η πρώτη καταγεγραμμένη αποικία λεπρών ήταν στο Harbledown. Οι κάτοικοι της αποικίας ζούσαν σύμφωνα με τις αρχές του μοναχισμού τόσο για τη δική τους υγεία αλλά στην ουσία ήταν ένας τρόπος να τους απομακρύνουν από τους υγιείς πληθυσμούς. Μάλιστα κάποιες μεσαιωνικές γραφές αναφέρουν την άποψη ότι όσοι έπασχαν από λέπρα περνούσαν από ένα επίγειο καθαρτήριο κι έτσι η ασθένειά τους θεωρούταν ιερή.
6. Οι πιο γνωστές αποικίες λεπρών ήταν το Culion Island, η Σπιναλόγκα στην Κρήτη, το Zoquiapan στο Μεξικό, το Losheng Sanatorium στην Ταιβάν, το νησί Sorokdo στην Κορέα κ.α. Το Culion Island μάλιστα ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αποικία στον κόσμο και το μεγαλύτερο κέντρο ερευνών για την ασθένεια. Μάλιστα η αντίδραση του βακτηρίου στη δάφνη, το μοναδικό μέχρι τότε φάρμακο, ανακαλύφθηκε εκεί.
7. Η Ιαπωνία είναι το μόνο κράτος που ακόμα κρατά τους ασθενείς σε σανατόρια. Έχει κατά καιρούς ψηφίσει νόμους στο σύνταγμά της για την πρόληψη της εξάπλωσης της λέπρας. Ο τελευταίος νόμος ψηφίστηκε το 1953, και παρότι ακυρώθηκε το 1996, η Ιαπωνία έχει ακόμα 2717 πρώην ασθενείς έγκλειστους σε 13 δημόσια σανατόρια και 2 ιδιωτικά νοσοκομεία.
8. Το πρώτο γραπτό κείμενο που μιλά για την μεταδοτικότητα της ασθένειας χρονολογείται το 833. Προτρέπει όσους βλέπουν άτομα με συγκεκριμένα εμφανισιακά χαρακτηριστικά να μην κοιμούνται μαζί τους μιας και η ασθένεια είναι μεταδοτική.
9. Ο Dr. Gwen Robbins ανακάλυψε ένα σκελετό 4000 ετών στην περιοχή Balathal της Ινδίας που αποδεικνύεται ότι έπασχε από λέπρα. Πρόκειται για άντρα, περίπου 35 ετών όταν πέθανε και αποδεικνύει τη θεωρία των επιστημόνων για την εξάπλωση της ασθένειας. Υποστηρίζουν ότι η ασθένεια ξεκίνησε από την Ινδία ή την Αφρική και εξαπλώθηκε στο υπόλοιπο κόσμο μέσα από το στρατό του Μέγα Αλέξανδρου.
10. Μία άλλη άποψη για την εξάπλωση της ασθένειας υποστηρίζει ότι όλα ξεκίνησαν από την Αφρική και μέσω της αποικιοκρατίας και του δουλεμπορίου εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Είναι η πιο διαδεδομένη στην επιστημονική κοινότητα και αποδεικνύεται μέσα από αναλύσεις που έγιναν σε μόρια του βακτηρίου και στις μεταλλαγές που έχει υποστεί μέχρι τώρα.
11. Ο πιο γνωστός μύθος που κυκλοφορεί ακόμα για την ασθένεια είναι μεταδίδεται εύκολα. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες μελέτες η λέπρα κατατάσσετε στηντελευταία θέση των μεταδοτικών ασθενειών. Με την φαρμακευτική αγωγή ο ασθενής παύει πλέον να μεταδίδει την ασθένεια και μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.
