Στεφανίδης Αντώνης: Ο Πόντιος γιατρός που κατέκτησε τον Όλυμπο!
Ο γιατρός Αντώνης Στεφανίδης κατάγονταν από την Τραπεζούντα του Πόντου, όπου γεννήθηκε το 1879 και πέθανε το 1932 στην Θεσσαλονίκη σε ηλικία 53 ετών. Ο πατέρας του Γεώργιος ήταν έμπορος, η δε μητέρα του Αικατερίνη κόρη πλούσιου ομογενούς εξ Οδησσού του ευεργέτου Βλαδίμηρου Παρασκευά. Ανιψιά του υπήρξε η θρυλική ηρωίδα του πολέμου 1940 – 1944 Σόνια Στεφανίδου πρώτη ελληνίδα καταδρομέας αλεξιπτωτίστρια.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου έλαβε το δίπλωμα του Χημικού, συνέχισε τις σπουδές της Φραγκφούρτης, έλαβε το δίπλωμα του ιατρού, επέστρεψε στη Ρωσία, όπου φοίτησε στην Ακαδημία Πετρουπόλεως και αποπερατώσας τις ιατρικές του σπουδές εγκαταστάθηκε στο Βατούμ όπου εργάστηκε ως γιατρός αφροδισιολόγος – παθολόγος.
Το 1919-20 ήρθε στην Αθήνα και εργάστηκε ως γιατρός. Το 1925 εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη όπου κατοικούσε πλήθος προσφύγων συμπατριωτών Ποντίων, Μικρασιατών, Θρακιωτών. Το 1926-1931 εργάστηκε στο ιατρείο του Σοφουλάρ σημερινό Καπνοχώρι. Η εξαιρετική αλτρουιστική δράση του τον έκανε αγαπητό ίνδαλμα της περιοχής. Ανέβαινε με ποδήλατο η πεζός φορτωμένος με τον τεράστιο σάκο – φαρμακείο για να παράσχει ιατρική φροντίδα ακόμα και στους ορεσιβίους κατοίκους και τσοπάνους. Φιλάνθρωπος όπως ήταν παρείχε τις ιατρικές του φροντίδες όλες τις ώρες της ημέρας σε όσους είχαν ανάγκη της βοηθείας το. Σε πολλούς μάλιστα είχε καθορίσει τακτικό βοήθημα από τους δικούς του πόρους. Έμεινε άγαμος για να προσφέρει απερίσπαστος τη βοήθεια του στους συνάνθρωπους του.
Ο Γιατρός Αντώνης Στεφανίδης ήταν εργάτης της ιδέας της ορειβασίας την οποία υπηρέτησε με ζήλο μέχρι τον θάνατο του. Ήταν λάτρης του βουνού, αλλά ταυτόχρονα υπηρέτησε και την ιατρική απευθυνόμενος στον απλό άνθρωπο, άδολα, απλά, ταπεινά και με ανιδιοτέλεια. Η μεγάλη του αγάπη για το βουνό, από την παιδική του ακόμη ηλικία, μέχρι και τις τελευταίες ημέρες της ζωής του, ήταν έντονα εμφανής. Από ηλικία 12 ετών, άφηνε την Τραπεζούντα και περπατούσε ως την Κρώμνη τόπο καταγωγής της οικογένειας του πατέρα του μια πορεία 16 ωρών. Ο Στεφανίδης για όσους τον γνώριζαν ήταν ο άνθρωπος “Σίδηρο” αδαμάντινος σαν χαρακτήρας και από τους πρωτοπόρους της Ορειβασίας εδώ στην Ελλάδα. Φημίζονταν για την αντοχή του σε όλες τις κακουχίες του βουνού που ήταν και η μοναδική του αισθητική απόλαυση και δε μιλούσε παρά μόνο για τις κορφές των βουνών. Η ορειβασία ήταν η μόνη του ενασχόληση, η μοναδική χαρά και ευτυχία της ζωής του. Υπήρξε μέλος του άτυπου Ορειβατικού Ομίλου «Οι Κούκοι» που μετέπειτα αποτέλεσαν τον πυρήνα για την ίδρυση του Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών του οποίου ήταν ιδρυτικό μέλος. Πήρε μέρος σε πολλές ορειβατικές εξορμήσεις με τους πρώτους Αθηναίους Ορειβάτες σ’ όλη την Ελλάδα ενώ το 1926 ίδρυσε τον Ε.Ο.Σ. Κοζάνης και υπήρξε πρώτος πρόεδρος του.
Πέθανε από αυτό που αγάπησε περισσότερο… το βουνό
Τα Χριστούγεννα του 1931 επιχειρείται η δεύτερη χειμερινή ανάβαση του Ολύμπου, πιο δύσκολη και πιο περιπετειώδης, με κακές συνθήκες καιρού και χιονιού, αλλά και ατελή συγκρότηση και τεχνικό εξοπλισμό και μάλιστα από την ανατολική πλευρά, πιο δύσκολη ίσως απρόσιτη τον χειμώνα, δηλ. Λιτόχωρο-Μονή Αγίου Διονυσίου- Άσυλο Μουσών-Σκούρτα-Ζωνάρια. Από τους 8 που ξεκίνησαν από το χιονισμένο Λιτόχωρο το απομεσήμερο των Χριστουγέννων, οι τρείς ακαταπόνητοι Γουσταύος Ντοριέ, Κώστας Νάτσης και Κλεόβουλος Δενδρινός κατόρθωσαν με αδιάκοπες δύσκολες προσπάθειες να πατήσουν το Στεφάνι την μεθεπόμενη 27 Δεκεμβρίου, στις 5 το βράδυ, με αλαλαγμούς χαράς και να κατέβουν πάλι στην μονή Αγίου Διονυσίου όπου τους περίμεναν οι κυρίες Ντοριέ, Σαμουήλ και Τσουπλί, ενώ οι Αντώνης Στεφανίδης και Τ. Τριανταφύλλου χωρίς σκι, με παράλογο πείσμα έφτασαν μέχρι τη σπηλιά Ιθακισίου, επιχείρησαν μάταια για τις κορυφές και έφτασαν μέχρι τα δύσκολα περάσματα του λαιμού της Σκούρτας και κατέβηκαν κατάκοποι με αρχή κρυοπαγημάτων στο Λιτόχωρο.
Φωτο: 29.12.1931 – Ένα αναμνηστικό στιγμιότυπο της ομάδας του Ολύμπου όταν αφήνει την μονή Αγ. Διονυσίου για την επιστροφή στο Λιτόχωρο. Στο μέσο ο γιατρός Αντώνης Στεφανίδης.
Σε αυτή την ηρωική επιχείρηση που έδωσε συγκλονιστικές εντυπώσεις και διδάγματα, στην επιστροφή του στην Κοζάνη και κατόπιν σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης υπέκυψε στις 15 Φεβρουαρίου 1932 από κρυοπαγήματα και σηψαιμία, σε ηλικία 53 ετών, το πρώτο διαμάντι του Ορειβατικού σε ψυχική καλοσύνη, αλτρουισμό και σιδερένια αντοχή ο γιατρός Αντώνης Στεφανίδης, αληθινός πρόδρομος της Ελληνικής ορειβασίας και ιδρυτής του Ε.Ο.Σ.
Ευχαριστούμε τον αναγνώστη μας Θέμη Τσιγγερίδη που μας παραχώρησε το υλικό.
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr
Διαβάστε ακόμα:
Σόνια Στεφανίδου: Η πρώτη Ελληνίδα αλεξιπτωτίστρια ήταν Ποντιακής καταγωγής
