Ο Βησσαρίων γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1403 από οικογένεια όχι αριστοκρατική, πολύ δε περισσότερο εύπορη. Ήταν κάτοχος κλασσικής και θεολογικής μορφώσεως, που αργότερα τη συμπλήρωσε ως μαθητής του φιλοσόφου Γεωργίου Πλήθωνος ή Γεμιστού.
Την πρώτη του μόρφωση την οφείλει στην πλουσιώτατη Παλατιανή και Μητροπολιτική Βιβλιοθήκη της πατρίδας του
Ο Βησσαρίων – κατά κόσμον Ιωάννης – σε ηλικία 20 ετών έγινε πασίγνωστος στην Κωνσταντινούπολη με το κήυγμά του στις εκκλησίες, από το οποίο ποτέ δεν έλειπε ο επικρεμμάμενος κίνδυνος της αλώσεως της Πόλης και της υποδουλώσεως του Έθνους. Ελπίδα σωτηρίας δεν εύρισκε πουθενά αλλού, παρά μόνο στη δύση, της οποίας όμως η βοήθεια εξηρτάτο εξ ολοκλήρου από την καλή θέληση του Πάπα, από τον οποίον όμως μας εχώριζε το μοιραίο σχίσμα της Εκκλλησίας σαν αχανής άβυσσος. Τον κίνδυνον αυτόν δεν τον αγνοούσε και ο σφοδρός αντίπαλός του Μάρκος ο Ευγενικός, κάτοχος και αυτός μεγάλης θεολογικής μορφώσεως. Δυστυχώς όμως ο τελευταίος αυτός εθεωρούσε την υπολδούλωση «πρόσκαιρον», διότι, κατ’ αυτόν, «Φθαρήσεται το των Τούρκων γένος συν τω αντιχρίστω προφήτη του τω ρήματι Κυρίου μετ’ ολίγον».
Έτσι στην κρισιμώτατη αυτήν καμπή της ιστορίας του Έθνους έκανε την εμφάνισή του ο Δ ι χ α σ μ ό ς σε Ενωτικούς και Ανθενωτικούς. Και το χάσμα ήταν τόσο μεγάλο, ώστε οι Ανθενωτικοί επροτιμούσαν να βλέπουν μέσα στην Πόλη «το σαρίκι του Σουλτάνου, παρά την τιάρα του Πάπα». Και ως γνωστόν, η προτίμηση αυτή πληρώθηκε πολύ ακριβά.
Ο Βησσαρίων μετά την άλωση της γενέτειράς του Τραπεζούντας το 1461 εξακολουθούσε να συναγείρει Σταυροφορία για την απελευθέρωση και την απομάκρυνση του εχθρού, θεωρούμενος μεγάλη προσωπικότης από όλους.
Γάλλος βιογράφος του γράφει:
«Ο Βησσαρίων είναι ένα παράδειγμα συγχωνεύσεως του ελληνικού πνεύματος μετά του Λατινικού, από την οποίαν προήλθεν η Αναγέννησις». Ένας άλλος φιογράφος του, Ιταλός αυτός, γράφει ότι ο Βησσαρίων ποτέ δεν υπήρξε Καθολικός και ας έγινε και Καρδινάλιος. Έκανε σαν τον Εβραίο, που για να επιτύχει τις δουλειές του γινόταν Χριστιανός και στο τέλος της ζωής του επανερχόταν στον Ιουδαϊσμό. «Ο Βησσαρίων ήταν και παρέμεινε μέχρι του θανάτου του ορθόδοξος και κυρίως Έ λ λ η ν».
Ιωάννης Αβραμάντης
Από το βιβλίο του «ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ»
Πηγή: mavropouloskostas.wordpress.com
