Ο κ. Σάββας καταγόταν από πλούσια οικογένεια, έσφιζε από υγεία και ποτέ δεν είχε καλές σχέσεις με τους γιατρούς, τις αρρώστιες και τα γιατρικά, τους διατρούς και τα διατρικά όπως τα αποκαλούσε.
Ο κ. Σάββας Χριστοδούλου, όπως διαβάζουμε στα “Λαογραφικά του Πόντου, της Έλσας Γαλανίδου”, γεννήθηκε στη Τραπεζούντα το 1891 και πέθανε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Νίκαια το 1977.
Η γυναίκα η κ. Κωνσταντίνα, αντίθετα με αυτόν, είχε πολλές ιατρικές γνώσεις.
Πηγαίνει μια μέρα στο σπίτι του και λέει στη σύζυγό του:
-Γάρη, ο κουμπάρος έμουν ο Πανίκας, κάτ’ είπανε με, έχ’ κάτ’ άμον οχταπόδ’, κάτ’ αΐκον…
Ο κουμπάρος είχε πολύποδα αλλά ο κ. Σάββας δεν ήξερε τι είναι αυτό κι έτσι είπε τον πολύποδα χταπόδι.
Μια φορά που τον είχε πιάσει δυνατός βήχας, ένας γιατρός και φίλος του είπε να πάρει αντιβηχικό και να παίρνει μια-μια κουταλιά. Εκείνος το πήρε σχεδόν όλο μαζί και τον έπιασε διάρροια.
Όταν την άλλη μέρα τον είδε ο γιατρός και τον ρώτησε πώς ήταν, εκείνος απάντησε:
-Ανάθεμα και το διατρικόν σ’ διατρέ. Επέρα ‘το όλιον και εγένουμ’ κι άλλο χείρ’. Εγώ πα’, όσον επέμ’νεν, έσκωσα κ’ έσυρα ‘το έξ’. (με τη διάρροια που τον έπιασε). Επεκεί εποίκα έναν χουλέν τσαγόπον και το βράδον έφαγα ένα χουλέν χαβίτσ’ κι ατό έτον!
Έτσι οι παλιοί Πόντιοι αντιμετώπιζαν με τα δώρα της φύσης τα διάφορα μικροπροβλήματα της υγείας τους και δεν κατάπιναν τα χάπια σαν καραμελάκια όπως κάνουμε σήμερα.
Τμήμα σύνταξης
Pontos-News.Gr
