Η αποβίβαση της 1ης μεραρχίας, στις 2 Μαΐου 1919, με την οποία άρχιζε η μικρασιατική εκστρατεία που οδήγησε στην καταστροφή.
Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 2 Μαΐου 1919, όταν άρχιζε η περιπέτεια της μικρασιατικής εκστρατείας, που οδήγησε, 3,5 χρόνια αργότερα, στην καταστροφή. Στις 8.30 εκείνου του πρωινού άρχισε η αποβίβαση των πρώτων ευζώνων του 1ου Συντάγματος Πεζικού στο λιμάνι της Σμύρνης, σύμφωνα με τα τηλεγραφήματα του συνταγματάρχη Ν. Ζαφειρίου, αρχηγού του στρατού κατοχής, τα οποία δημοσίευσαν την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες της Αθήνας.
Η αποβίβαση και κατάληψη της Σμύρνης έγινε με απόφαση της κυβέρνησης του Ελευθερίου Βενιζέλου, με παρότρυνση των συμμάχων νικητών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στόχος ήταν η αποκατάσταση της ειρήνης και της τάξης, στην ουσία δηλαδή η υλοποίηση της απόφασης της Αντάντ περί εφαρμογής της επικείμενης συνθήκης των Σεβρών επί των Τούρκων, ηττημένων του πολέμου. Στην ουσία στόχος ήταν η προστασία των ελληνικών πληθυσμών από την τουρκική αυθαιρεσία καθώς και η ολοκλήρωση της επανανάκτησης εδαφών και πληθυσμών από την άλλοτε Οθωμανική Αυτοκρατορία, δηλαδή η πραγματοποίηση της “Μεγάλης Ιδέας”.
Έλληνες και Αρμένιοι υποδέχτηκαν τους Έλληνες ως σωτήρες. Οι Τούρκοι έβλεπαν τον ελληνικό στρατό ως κατακτητή.
Στην Αθήνα, βενιζελικές και αντιβενιζελικές εφημερίδες τροφοδότησαν αυτό το κλίμα του ενθουσιασμού, σημειώνοντας στο σύνολό τους ότι ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε κι έκανε ελληνική τη Σμύρνη.
Στην ημερήσια διαταγή του προς το στρατό κατοχής ο Βενιζέλος, με την ιδιότητα του υπουργού Στρατιωτικών, επιβεβαίωνε ότι η κατάληψη έγινε με την παρότρυνση των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, των νικητών δηλαδή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. «Υπό των Μεγάλων Δυνάμεων απεφασίσθη η δι Ελληνικού στρατού κατάληψις της Σμύρνης και η δι αυτόύ εξασφάλισις της τάξεως εν τη πόλει ταύτη» ανάφερε, μεταξύ άλλων. Πάντως, μετά την καταστροφή, ιστορικοί κυρίως αμφισβήτησαν ότι οι δυνάμεις είχαν δώσει στην Ελλάδα γραπτή συγκατάθεση για την επέμβαση στη Σμύρνη.
Γράφει ο Αλέκος Ανδρικάκης
Πηγή: cretalive.gr
